Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
MVV '27

Wedstrijdverslagen MVV ’27 VR1

SEV VR1 – MVV ‘27 VR1/2/MB1 3-8

Met een gemêleerd gezelschap naar Leidschendam!

Dames, dat was de 2e wedstrijd in een tijdsbestek van 3 dagen. Nu weer naar Leidschendam en 18 uur vertrek op parkeerplaats MVV ‘27. Ach en wee, wat een pijntjes nog van maandag, krampjes hier en daar, bovenbenen vol, knietje au. Toch gingen we volle goed moed op weg. Kleine file onderweg, maar ruim op tijd op het complex.

Dit keer hadden we Sammy “Antilope” van Uffelen, Eline “Ik volg mijn tegenstander overal” Kroes, Jill “Vermeer stiekum 3x gescoord” Davidse en Joyce “ 4 Wedstrijden in 7 dagen” Lansbergen en dan uiteraard mijn eigen dames Joyce-Gerrie-Daphne-Gaby-Eef-Charelle-Larissa-Karen (zonder bijnamen).

In de kleedkamer duidelijk gemaakt dat een tegenstander die laatste staat niets wil zeggen en dat we van kiet af aan er bovenop moesten gaan zitten. Zo gezegd zo gedaan en na 3 minuten stond de 0-1 op het bord. Lekker blijven voetballen en de combinaties gingen weer als vanouds, inspelen, de kaats en weg. Balletje snijden, achterlijntje halen, voorgeven en scoren. Het liep lekker en in mum van tijd liepen we uit naar 0-5. We bleven lekker tikken en de keren dat ze er door kwamen, losten jullie het lekker op door voetballend uit te verdedigen. Gezegd moet worden dat we heel veel kansen creëren en dat is goed om te zien. Met 1-5 gingen we de rust in en gelukkig was de thee niet zo warm, dus konden we snel het veld weer op.

De 2e helft was een iets ander patroon, de tegenstander werd fysiek wat harder, er werd hier en daar een schouderduwtje ala Lee Towers uitgedeeld, de scheids zag het iets anders als wij en de coach van de tegenpartij coachte anders als dat jullie gewend waren. Gelukkig gingen jullie er niet in mee en konden we de score lekker opvoeren naar 3-8. Goed was ook om te zien dat jullie je tegenstanders volgden waar ze ook heen gingen op het veld. Jullie lieten ze niet gaan zodat ze een vrije rol kregen. Je had hierdoor ook geen discussie van vang jij haar even op, nee gewoon er achteraan. Gezegd moet worden dat als Sammy begon te sprinten dan schoot ze de bal vanaf de middenlijn richting de achterlijn en vervolgens kapte ze hem daar uit en deed ze net of ze hem voorgaf, maar stiekum schoot ze dan toch op de goal en doelpunt. Er liep op het weiland naast het veld een paard in galop mee met haar en die gaf het zelfs op. Het hele team had vanavond weer die geweldige inzet en drive om door te gaan tot de laatste minuut. Top meiden, mijn nachtdienstje daarna ging vanzelf met de adrenaline die ik nog in me had. Komend weekend lekker op trainingskamp en vanavond maar niet trainen.

Meiden, we zijn weer een plekkie gestegen op de ranglijst en gaan rustig afwachten wat de andere teams gaan doen komend weekend als wij in Appelscha zitten.

Moraal van deze wedstrijd: “Voetballen is simpel, maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetballen.”

Jullie hebben dat vanavond laten zien meiden, helemaal top.

Groetend, jullie super trotse coachin, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________________________________________

SVC’08 VR1 –  MVV ’27 VR1 6-5

Voetballen in de achtertuin van Maxima!

Ik zal eens beginnen met onze invalsters weer eens te noemen. Deze keer Teddy Mulder, Joyce Lansbergen, Jill Davidse. Dames bedankt weer voor jullie invalbeurten. Ja vaste lezers, het is geen excuus, maar we voetballen met VR1 vanaf 28 november 2015 al met speelsters van VR2, VR3 en MB1 en haast elke week zijn het weer andere meiden die ons willen helpen om het seizoen af te maken. Zoveel blessures nog nooit meegemaakt in 1 elftal. Deze invalsters zijn bereid om heel vaak 2 wedstrijden per dag te willen voetballen. Dit zegt genoeg over het meidenvoetbal binnen MVV ’27. Niet alleen denken aan het eigen team, maar gewoon sterk in heel de breedte, helemaal top.

Deze week dan ook nog eens 2 wedstrijden op maandag- en woensdagavond, KNVB bedankt, nou vul het maar weer in mensen. Allebei uitwedstrijden, dus ook nog eens vele kilometers rijden. Nou meiden, die kilometers maken jullie ook in het veld. Ik val vaak in herhaling, maar wat een strijd, inzet en passie ongeacht de stand tijdens de wedstrijd.

Van tevoren aangegeven om direct scherp te beginnen aan de wedstrijd en niet slap te beginnen. Dit deden jullie ook meiden en het was een gelijk opgaande strijd. Bij hun het bekende patroon, lange ballen naar voren en hopen dat die goed valt en bij ons toch de opdracht om het te proberen voetballend op te lossen en als het moest de lange bal te hanteren. Zelfs met speelsters die eigenlijk nooit met ons trainen lukte dat de eerste helft ook nog. Toch moesten we ook vaak de lange bal doen, maar ja, dat is dan niet anders. De 1-0 valt dan toch heel lullig, maar de ruggen recht en de 1-1 was snel een feit. Wat opviel was, dat als wij gelijk maakten, dat zij dan direct fel waren en dat de tegengoal er meteen weer was. De 2-1 was dus weer snel gemaakt. Gelukkig zijn jullie dan weer bereid door met pittig voetbal de 2-2 er weer in te leggen. Weer blije gezichten en come on. Aftrap en 3-2 door drie simpele combinaties door de midden. Heel veel kansen heen en weer en het ging een handbalavondje worden. De 4-2 en 5-2 vallen bij hun wel, terwijl onze kansen er niet in gaan, dan rust.

Tweede helft. Gaan we het opgeven meiden, nou echt niet. Het kon echt net zo makkelijk omslaan in ons voordeel. De 5-3 valt vrij snel en we blijven geloven erin, want we staan zo vaak voor hun goal. Dan weer zo’n vervelende lange bal en 6-3, sjonge, sjonge. We krijgen in deze periode wat vervelende overtredingen en het wordt wat feller, maar wel fair verder. We krijgen de overhand in het veld en het voelt goed. De 6-4 valt door onze dappere Daphne (volgens mij haar 1e doelpunt), na een lekkere voorzet van Jill. De tegenstander is het effe kwijt en na een vrije trap van Ger valt in de rebound de 6-5 door dezelfde Ger. Het zal toch niet, hoor ik zeggen in het veld. De scheids steekt zijn vinger op als teken laatste minuut en in die minuut mocht het niet meer gebeuren, helaas. Jammer meiden, er stond iemand bij me die als neutrale toeschouwer een leuke wedstrijd had gezien en vond dat een gelijkspel eerlijker had geweest. Ikzelf durf zelfs te zeggen aan de hand van het voetbal, dat we meer hadden verdiend. Maar goed daar koop je niets voor en we moesten de punten daar laten. Waarom duurt een wedstrijd niet 5 minuten langer?

Moraal van deze wedstrijd, Louis van Gaal zei ooit eens: Zomaar rennen in het veld is voor beesten. Je hebt een brein en een bal nodig voor voetbal.     Dames, ik kan dat alleen maar bevestigen. Ik zie dat jullie echt nadenken bij elke bal die je speelt en dat er voor jezelf een gedachte achter zit.

Bedankt weer, op naar woensdag, uit bij SEV. Effe puzzelen wie er meegaan.

Groet, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

Scheveningen VR1 – MVV ’27 VR1 1-1.

Hoeveel geblesseerden kan je hebben!

Vooraf het verslag even een proloog door jullie razende reporter Josephine. In de loop van de week vielen er steeds meer af en we bleven met 10 over. Je kan zaterdagmorgen dan af zeggen en niet voetballen, maar dan heb je zeker niets en sterker nog, je bent 3 punten armer. Dan toch nog Daphne die dan toch ondanks haar blessure mee zou doen in belang van het team. Dus 11 met handicap. Gelukkig hebben we dan ook Joyce L weer uit de MB1 die der eigen opoffert en ook mee gaat. Dan is daar toch ook weer onze Rasende Rudy, wie kent hem niet die met 2 meiden van VR2 na hun eigen wedstrijd gewoon of het niets is richting Scheveningen rijdt om vervolgens voor 45 minuutjes mee te willen doen. Top en nodig. Als je dit leest denk je als coach, ach 1 puntje, ik knijp mijn handen dicht. Achteraf, wat zat er meer in meiden.

De wedstrijd: De firma Nooteboom had een busje beschikbaar gesteld, geweldig. Onze chauffeur, meneer Henk zelf, wilde graag zijn meidengroep rijden richting Scheveningen en wat was het gezellig.

Vr1 - Scheveningen 1

Meiden, wat een begin en wat een overwicht en wat een combinaties en wat een keeper. We hebben 80% op hun helft gespeeld en elke bal had zij. Gestrekt in de hoek, tikkent over de lat, van de doellijn en dan toch gelukkig na een lekkere aanval, de 1-0 voor ons, heerlijk. Hier zat vanmiddag veel meer in, wat een kansen, na schitterend samenspel. Zou het meer als een puntje worden, ondanks de “handicap”. Zou het busje groot genoeg zijn voor de 3 punten, die mee terug moesten naar Maaaaaasland.

Tweede helft en de versterking was gearriveert, zou het gaan gebeuren. Weer enige peptalk en wat veranderingen in het veld, gaan we voor de drie punten en bouwen we de doelpunten uit. Wat een schoten op die goal, op die keeper. Niets recht op de keeper, netjes in het hoekje en helaas weer die vervelende vingertoppen. Links, rechts, over, alle hoeken, ze kwam steeds beter in haar spel. Dan had ze ook nog eens een vreselijke verre lange uittrap en voor de stuit of na de stuit, de zon tegen en onze Ger tikte hem nog tegen de paal, maar in de rebound 1-1. Dat was de enige aanval die ze hadden en dat is dus 100% gescoort. Dan gebeurd er weer iets verschrikkelijks met onze Keashia der knie, onze stoere rechtsbuiten en keepster, die morgen ook nog eens het vliegtuig in moet. Haar oude blessure en dus weer voor weken aan de kant. Beterschap kanjer. Gelukkig fluit de scheids hierna af en zijn we toch misschien teleurgesteld, maar ook wel blij met het punt. Zaterdag morgen met het puzzelen had ik er voor getekent, een puntje mee terug uit Scheveningen, maar ach, wat zat er meer in.

De terugreis is ouderwets ongezellig en kijken we al weer uit met de puzzel naar volgende week. Dan wordt er nog een vraag gesteld vanuit de meidengroep of ik toch trots ben? Wat denken jullie nou zelf?

Vr1 - Scheveningen 2

Sarah, Isabelle, Joyce Lansbergen1 en 2, Tessa en Siempie, onwijs bedankt voor het mee willen spelen bij ons, helemaal top.

Moraal van deze wedstrijd, ook bij een coach loopt het wel eens dun in de broek en wat zijn geboortedatums dan belangrijk en moet nu alles met een “d” of “t”.

Fijn weekend en tot dinsdagavond, ik ga mijn stoeptegel vannacht veilig stellen op de Coolsingel.

Groetjes en fijn weekend, Josephine

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

Nootdorp VR1 – MVV ’27 VR 1 2-3

Eindelijk!

Goeoeoedemiddag vriendjes en vriendinnetjes, hier weer een verslag van een totale neutrale toeschouwster, die dit keer een kort verslag doet van 1 regel en dan wel een hele lange regel.

Meiden wat een zaterdag en wat een pot voetbal met inzet, doorzetting en ongeloof dat het niet zou lukken, maar wat een vreugde bij het eindsignaal, een ongelofelijk begin met 10 meiden en 3 andere meiden onderweg en nog in de file en dan een tegenstander die de aanvang niet wilde verplaatsen en wat is het dan leuk om zo het veld af te gaan, heel veel wind en rommelig maar toch een inzet en strijd van het willen winnen en dan de onterechte 1-0 achterstand wat ons heel het seizoen al achtervolgt maar toch weer de doorzetting van jullie want wij kunnen coachen wat we willen maar jullie moeten het doen en dan komt er een corner en normaal gebeurd er niets maar nu de rommelige troep meiden en Yootje raakt hem en 1-1, gelukkig fluit de goed leidende scheids voor het rustsignaal en dat is altijd leuk want ik was de enige die nog vertrouwen had in een goede afloop als coach, dan de moeilijke beslissing waar ik Keashia drie keer mijn excuses voor heb aangeboden, ze moest van mij blijven keepen ondanks toezeggingen van dat ze de tweede helft mocht gaan voetballen, professioneel als dat ze is en alles voor het team ging ze gewoon akkoord en stond haar vrouwtje met spectaculaire reddingen en toch komen ze onterecht weer op 2-1 en weer rechten jullie je rug en gaan er vol voor en dan weer een corner en hoppa Ger, de sleurende trekkende spits raakt hem nog aan 2-2, wat een pot en het zal toch niet gaan gebeuren, jawel het gaat gebeuren en door 15 minuten lang alleen maar te coachen vanaf de kant door 2 ADHD-achtige coaches krijgen we weer een corner en jawel de meegereisde MB1 Joyce raakt in de scrimmage de bal en de 2-3 is een feit en in de entourage wordt er nog een tikje ontvangen, maar ook dit wordt in het teambelang ontvangen, klasse en de laatste 8 minuten moeten professioneel uitgespeeld worden en dat gebeurd ook met strijdende dames waarvan sommige struikelen over der eigen voeten, maar alles zoals gezegd voor het team en dat telt en daar doen we het voor, wat een samenhorigheid deze meidengroep blijven gaan voor elke meter tot het laatste eindsignaal, hierbij moet gezegd worden dat sommige coaching momenten goed uitgevoerd werden die sommige meiden geeneens gemerkt hebben maar dat heeft ongemerkt wel de winst gebracht, wat is het toch heerlijk om als coach met zo’n groep meiden te werken en gelukkig heb ik niet vaak gezegd dat het geweldig was om een keer met winst uit Nootdorp te vertrekken in drie jaar, uiteraard is het dan nog erg gezellig in de kantine met jullie 3e helft en wordt er weer lekker nagepraat en vooruit gekeken naar Sgeveningen uit, lekkah, maar voorlopig effe nagenieten van deze geweldige winstpot, jeempie wat een overwinning door Keashia-Joyce-Yootje-Charel-Laatje-Daphne-Eef-Kaar-Saar-Isabel-Jill-Ger-Joyce, hoop dat ik iedereen heb gehad buiten Ruud-Siempie-Saar-Denise.

Jill, Sarah, Isabelle en Joyce ontzettend bedankt voor het meespelen bij ons. Wat een inzet en spirit bij jullie. Ruud jij ook weer bedankt voor je enthousiasme en coaching bij de moeilijke bal.

Moraal van deze wedstrijd, als de nood(t) aan de man (vrouw) is, dan is de winst een feit.

Sorry voor het korte verslag, dus vandaar dit éénregelige verslag.

Had ik al gezegd dat ik errug blij was.

Fijn weekend, Josephientje en tot dinsdag.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Nootdorp VR1 1-2

Nood(t)lottig verlies!

Jammer dames, we waren en zijn klaar voor de 2e seizoenshelft. De laatste weken heel goed en specifiek getraind op veldsituaties. Als dan de 1e wedstrijd tegen de koploper is, dan moet je er staan.

Jullie stonden er ook en dat was te merken. Wat een lekkere 1e helft met heerlijke combinaties. We hadden duidelijk het overwicht en er kwam dan ook een heerlijke aanval , die we vaak genoeg op de training doen. Inspelen van achteruit op de inkomende Ger. Tes liep door en kreeg hem door van Ger. Tes speelt Gaby in, draait open en KILL en inderdaad 1-0. We hielden overwicht en bij de spaarzame uitvallen van Nootdorp stonden we achterin ook goed. Rustig weer opbouwen en hopen op de 2e treffer. Schitterende aanval over links, balletje schiet door in de zestien en de bal wipt net omhoog, voetje ertegen en lat, verrotte jammer, maar genieten van het spel. Nootdorp blijft met lange ballen onze achterhoede bestoken, weinig combinaties, maar lange ballen en dan hopen. Uiteraard moet die dan een keer vallen en al had Saar de 1e bal, helaas ging de rebound erin. Jammer, 1-0 of 1-1, ja toch effe anders de rust in.

Wat ons het laatste half jaar achtervolgt na een schitterende 1e helft is er vaak de  belabberde 2e helft. Na de peptalk dat dit niet mocht gebeuren, gingen jullie er weer vol voor. Vanmiddag ging het gebeuren. Nootdorp had echter ook duidelijke afspraken gemaakt en met een vrouwtje meer wat steeds doorschoof hadden ze overwicht en terwijl wij nu windje mee hadden, kwamen zij met beter veldoverwicht steeds heel dichtbij. Aan inzet lag het niet, jullie blijven gaan en met een beetje meer geluk valt ie bij ons. Helaas het geluk is aan hun zijde en de 1-2 valt uit een knal van 20 meter in de rechterhoek. Jullie gooien dan toch nog al jullie ziel en zaligheid in de strijd, maar het lukt niet meer. We hebben nog wat kansjes, maar eerlijkheid gebied te zeggen, dat zij die ook hadden. Op basis van 1e tegen 2e helft had ik als neutrale toeschouwster een gelijkspelletje terechter gevonden, maar dat telt niet.

Sammy bedankt voor het meespelen bij ons na je eigen wedstrijd. Top dat je het wilde.

Moraal van deze wedstrijd, inzet en mooi voetbal staan niet garant voor winst. Vaak brengt het tegendeel de winst, alleen ben ik meer voor ons spel. Hopelijk was jullie 3e helft geslaagd en hebben jullie toch nog wat aan je weekend.

Fijn weekend, Josephientje en tot dinsdag.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Kethel Spaland VR1 8-0

Genoten!

Wat zijn het 7 mooie letters en wat was het vandaag genieten op het veld. Wat een voetbal, wat een combinaties en wat een inzet. Het hadden er wel 15 kunnen wezen, maar deze 8 waren zo mooi en zo mooi uitgespeeld, gewoon hele mooie driehoekjes.

Vooraf in de kleedkamer onze sponsors even in het zonnetje gezet met een mooie elftalfoto en een flesje drank. Elk jaar doen we wel iets in de vorm van een presentje. De ene keer met een verjaardag, dan weer bij het einde van het seizoen en nu rond de feestdagen. Het werd gewaardeerd en ze mochten met toestemming van de meiden tijdens de voorbespreking in het heilig der heiligen blijven zitten.

Dan de wedstrijd. Wat een verschil met vorige week, we bleven voetballen en bleven constant druk zetten en het is dat ze een goede keepster hadden, want anders…? Elke combinatie klopte en je zag gewoon dat jullie het ook echt beter wilden doen als de week ervoor. Achterin werden de ballen gewoon ouderwets naar voren gepeunt als het moest en als jullie ruimte hadden, dan werd er combinerend uitverdedigd. Het middenveld zat overal bovenop en maakte elke aanval van de tegenpartij tot omschakeling naar onze voorhoede of via de achterhoede terug opbouwend. De aanvalslinie was deze zaterdag helemaal dodelijk voor hun achterhoede. Links en rechts gingen jullie ze voorbij en nogmaals die keepster, want anders…? Behalve goed voetballend werd er ook gecoached onder elkaar, helemaal top. Het ene doelpunt was nog mooier als de andere en je zag dat het soms gewoon het gunnen was aan een andere. Dat betekent dat jullie goed kijken en bewegen, ook zonder bal.

Uiteraard ook vandaag weer een combi van 4 elftallen omgetoverd tot 1 elftal, met op alle plekken de juiste vervanging. Dat is echt de kracht van onze meidenafdeling. Als je een spits nodig hebt, dan hebben we de keuze en dat geldt ook voor een mid-mid, gewoon fijn om die luxe te hebben.

Op een gegeven moment is de stand niet meer belangrijk, maar vooral de 0 houden achterin was de uitdaging en wat hadden we af en toe een btje een engeltje op die lat zitten, maar goed ook dat dwing je af. Conditioneel meiden was het ook het kapot spelen van de tegenstander. Jullie kunnen echt meer als dat jullie denken en wat was dat af en toe goed om te zien dat er gewoon vlekkeloze aanvallen werden gedaan. Gezegd moet wel zeggen dat Kethel Spaland ook dit seizoen last heeft van de blessure/stage golf, net als wij. Het is best een goede ploeg want ze staan dan wel laag op de ranglijst, maar de nederlagen waren allemaal maar net aan tegen de huidige koplopers. Na de wedstrijd van vandaag toch weer 2 plekjes gestegen op die ranglijst, dus een goed einde van het najaar en goed begin voor de tweede seizoenshelft.

Jill (MB1), Sammy, Isabelle, Sarah en Daan bedankt voor het meespelen bij ons. Wat hebben we toch een schitterende meidenafdeling. Iedereen wil en kan bij elkaar meespelen.

In het bijzonder wil ik toch Pim van Reij een keer noemen in het verslag. De man die een bed heeft staan op MVV ’27. Hij helpt mij en ons de laatste weken op de trainingsavonden. Zijn manier van trainen en uitleg wordt als positief ervaren onder het team en dat is ook al terug te zien in het veld. Beetje bij beetje zie ik een ommekeer komen en dat is waar wij het voor doen. Pim ook bedankt.

Moraal van deze wedstrijd, voetbal, je kan er uren over praten en iedereen ziet het anders, maar de kunst is om het zo te doen dat jij er 1 meer scoort als de tegenstander, want dan heb je gewonnen. Ik heb vandaag net als jullie trouwe aanhangtoeschouwers GENOTEN!!!

Graag vanuit deze pen wens ik al onze trouwe lezers/supporters/aanhang hele Fijne Feestdagen en een Gelukkig en Gezond 2016!!!

Meiden voor jullie lekker 2 weken geen training/wedstrijden, maar ik verwacht jullie wel 1 Januari in Monster voor de Nieuwjaarsduik (het is echt leuk), hierna 2 Januari bij de Oliebollenrace en dan weer trainen op 5 Januari.

Tot??????

Fijn weekend, Josephientje.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – RKAVV VR1 4-4

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand… en de rest vullen jullie zelf maar in!

Meiden wat zaten jullie op rozen na 45 minuten en wat had het als een sprookje af kunnen lopen. Nou, het werd een desillusie. Ik heb me voor het eerst in 2,5 jaar geschaamd toen ik voor het terras langs de kantine in moest.

We begonnen al slap aan de wedstrijd en als het 0-2 staat na 10 minuten, dan klopt het ook. Gelukkig pakken we het op en gaan we voetballen en komen via drie mooie aanvallen op 3-0. Opdrachten werden uitgevoerd en het was eigenlijk heel ontspannen voetballen en kijken langs de lijn. Dat het met de rust geen 7-0 staat is op zich al jammer. Daar tegenover staat dat RKAVV ook gewoon een paar goede kansen heeft.

Pauze in en het moest eigenlijk een kwestie van uitspelen worden en vooral doelpunten maken om 2 plaatsen te stijgen in de stand. Er kon toch niets meer fout gaan. De eerste de beste aanval en de 4-0 is een feit. Rustig achterover hangen dus en die score omhoog brengen, makkelijk toch. RKAVV gaat dan lekker voetballen en precies de 4 meiden die echt lekker kunnen voetballen spelen heel ons elftal weg, dus 4-1.

Ik maak voor mezelf dan de domme fout om minder te gaan coachen vanaf de kant en dat is de laatste keer dat ik dat gedaan heb. Ik dacht, eens kijken of jullie het 35 minuten zonder coaching vanaf de kant, het onder elkaar kunnen regelen. FOUT, FOUT, FOUT, dat ga ik niet meer doen. Ongelofelijk dat het na de 4-2 gewoon in 5 minuten 4-3 wordt. Die 4 meiden spelen het helemaal uit en de 4-4 is ook gewoon een feit. We mogen dan nog van geluk spreken dat het bij 4-4 blijft, want als het nog 4-5 had geworden in de laatste minuut, dan is het nog verdiend ook. Ze hebben de ene na de andere kans, balletje over, balletje naast.

Meiden, wat maken jullie het je zelf moeilijk en wat was de 2e helft bar slecht. Er zat totaal geen teamelftal gevoel meer in. De mooie aanvallen daar gelaten, want natuurlijk heb ik hele mooi combinaties gezien. Alleen dat is in de eindstand niet terug te vinden.

Wat er na afloop gezegd is in de kleedkamer over de spiegel, blijft onder ons, maar o zo belangrijk voor je zelfvertrouwen voor aanstaande zaterdag. Kethel Spaland komt zaterdag ook maar voor 1 ding naar Maasland en dat is punten pakken om van die onderste plaats af te komen.

Jill (MB1), Jill (VR2), Isabelle en Stephanie bedankt voor het mee spelen bij ons. Het is elke week lastig om de puzzel compleet te maken, maar gelukkig konden jullie dit keer meedoen, thxs.

Moraal van deze wedstrijd, het had voor jullie (en mij) zo’n mooie zaterdag kunnen worden. Het is raar dat je als coach de tegenpartij feliciteert en bedankt voor het gelijke spel, want oh, oh, wat had het nog rotter kunnen aflopen.

Tot dinsdagavond.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – SEV VR1 5-1

Chocoladeletters en rosé, drie punten in de zak, olé!

Vandaag de wedstrijd tegen SEV voor drie belangrijke punten, zouden mijn dames vandaag gaan stunten. Vooraf wat letters uitgedeeld, zodat mijn ego weer was gestreeld. Elk jaar doet Sinterklaas wel wat voor zijn voetbalpieten, al is het na de wedstrijd met rosé volgieten.

Daarna de uitleg van het kleine verval over de afgelopen 3 wedstrijden, met het besef en de reset hiervan voor mijn meiden. Toen de tactiek voor deze belangrijke pot, en na 10 minuten zat de wedstrijd op slot. De wind waaide hard door de bomen, door de coach zijn kale kop. Zouden de punten dan vandaag gaan komen en gaan we op weg naar de top. Bekend liedje van 5 december met andere tekst, maar wat waaide het hard en wat was de wedstrijd van het begin tot het einde keihard. We kwamen heel snel op 2-0 voorsprong en wat zou het wel niet worden in de middag zo laat. Nou het werd een middag met heeeel veeeel strijd met eigenlijk een bepaalde kaart. Ach, niet getreurd, zulke wedstrijden moet je ook winnen en zijn de drie punten na 90 minuten weer binnen.

Tweede helft en windje mee voor de meiden, maar wat was het voor jullie vechten en strijden. We kwamen niet in ons eigen spel, maar voetballen en voor elkaar werken dat willen jullie wel. Van 3-0 naar 3-1 en nog even spannend op het veld en zeker met al dat geweld. Gelukkig hielden jullie het hoofd koel en de rest ook en raakten we verder niet van de kook. Op naar 4-1 en 5-1 en de ene nog mooier als het andere doelpunt en dus 3 punten, wat een stunt. Meiden op naar volgende week tegen RKAVV en hopelijk zit het daartegen een btje meer mee.

Jill en Eline, onwijs bedankt voor het mee willen spelen bij ons, helemaal top. Zelfs na jullie eigen wedstrijd gingen jullie in galop. Jullie werden aan alle kanten geraakt, zo bont was het nog nooit gemaakt. Grensrechter Mike ook bedankt, dat je voor ons wilde vlaggen voor deze voor ons zo belangrijke wedstrijd, daarvan hebben wij geen spijt.

Moraal van deze wedstrijd, om een verslag te maken in dichtvorm valt niet mee, maar over de wedstrijd was ik echt tevree. Ik laat het hierbij, volgende week weer een normaal verhaal, in mijn eigen gebruikelijke taal.

Tot dinsdagavond op het trainingsveld en nu maar hopen dat niemand zich afmeld.

Fijn weekend, Josephientjesintenpiet.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ‘27 VR1 – HPSV VR1 1-3

Ik noem….!

Vandaag een wedstrijd tegen het altijd lastige op de 2e plaats staande HPSV. Een nieuw team waar het elftal van vorig seizoen aangevuld is tot 23 meiden en waaruit elke week 16 fanatieke meiden het veld in komen.

Bij ons hebben we te maken met blessures, stages en een momenteel te kleine spelersgroep. Gelukkig hebben we een meidenafdeling waarin we veel dames hebben die een 2e wedstrijd willen en kunnen spelen. Ik noem vandaag een Stephanie die de rechtsbuiten een lastig middagje bezorgde, ik noem Daniëlle die als linkshalf/buiten de nodige combinaties begon en ik noem Femke die als spits en rechtsbuiten de verdediging in een lastig parket bracht. Dit zijn de dames van VR3. Dan noem ik een Sammy wat een renpaard en loopwonder ala Dafne Schippers, ik noem Isabelle die het woord inzet en conditie moet hebben uitgevonden en dan noem ik Eline, geef haar een taak en dat doet ze met daarnaast nog hele goede opbouwende voetbalaanvallen. Dit zijn allemaal toppers van VR2. Dan noem ik zo natuurlijk mijn eigen dames.

Het was een hele leuke opgaande wedstrijd met 2 goedwillende elftallen die wat leuks op de mat wilden leggen. Vooraf de tegenstander bekeken en de 3 meiden aangegeven waar we op moesten letten. Dit werd goed uitgevoerd, alleen bleken er nog 8 voetballende meiden te zijn, die uiteraard ook elke week beter worden. Vanaf het begin werden we onder druk gezet en dit pakten we goed op en kwamen onder de druk vandaan door het voetballend op te lossen. We kregen een beetje meer grip op HPSV en kwamen zelfs met een aantal goede aanvallen voor de goal. Toch komt HPSV op 0-1 door een vervelende haast achterbal die toch niet helemaal achter de lijn was en dus wordt er niet gefloten, dus doorgaan en hierdoor de tegengoal. We pakken het toch weer goed op en krijgen dan drie goede kansen. Een bal op de lat, hierna een schitterende aanval waarbij een trainingsvorm met doorschuiven van de mid-mid in het zijnet eindigt, vervolgens nog een 1 op 1tje en dan de korte hoek in plaats van de verre hoek, jammer maar geen goals. Dan de rust in en de tweede helft de wind mee.

We beginnen weer met regen en het licht aan en een vreselijke bak koude wind. De hele tweede helft speelt het zich hoofdzakelijk tussen de 2 zestien meter lijnen af en ballen over de zijlijn. We blijven wel voetballen en de rust aan de bal is er niet echt meer, toch blijven jullie voor elke bal gaan. Dan een leuke aanval over rechts en een schot en de 1-1 is een feit. Dit had het mogen en moeten blijven, want als neutrale toeschouwer was een gelijkspel terecht geweest over heel de wedstrijd. HPSV krijgt daarna nog 2 kansjes die er wel ingaan en de 1-3 is een geflatteerde einduitslag. Verder een leuke sportieve wedstrijd vanaf de kant gezien. Veel strijd en inzet blijven jullie tonen, elke wedstrijd weer, petje af meiden voor jullie. Ondanks deze tegenslag, nog effe volhouden, blijven trainen, hoe klein de groep ook is. Ik kijk uit naar eind februari als we weer compleet zijn. Normaal is een traktatie ook alleen bij winst, maar bij zulke wedstrijden verdienen jullie het ook, proost.

Wel noem ik nog even wat meiden van VR1, wat ik beloofd had. Sarah die der goalie nog steeds top verdedigt en waarbij in deze wedstrijd de tweede bal er eigenlijk pas inging, ik noem een Joyce (ook 2e wedstrijd) die elke aanval van hun linksbuiten keurig pareerde, ik noem een Larissa die elke bal in alle rust (soms te rustaghgh) weg werkte, ik noem een Eef die ondanks haar voorhoofdsholteontsteking gewoon voor 100% het middenveld kon overzien, ik noem onze Tess die met haar inzet het hele middenveld dichtliep, ik noem een Keashia (ook 2e wedstrijd) die een probleem blijft voor elke achterhoede (waarbij de tegenstander je gewoon vereert als uitzonderlijke spits), dan noem ik nog even onze Gaby die ook een nachtmerrie is voor elke rechtsback. Als laatste noem ik Daphne Kok met naam en toenaam. Die heeft als ouderwetse voorstopster de spits van HPSV volledig uit de wedstrijd gespeeld, overal waar de spits heenging, daar was Daphne. Ik heb Daphne alleen van de toilet moeten halen toen die spits der behoefte ging doen in de pauze, want dat vond ik net te ver gaan.

Als dan het eindsignaal klinkt komen de derde helftgesprekken. Jullie waarschijnlijk in de kleedkamer waarbij je de kou en regen van je afspoelt met warm water en droge kleding aantrekt en toch weer van mij een nederlaag flessie rosé krijgt, want dat hadden jullie toch wel verdiend. Ik mag altijd direct de kantine in en daar wordt ik altijd goed opgevangen door een aantal fanatieke volgers van het team die dit keer met “witte servetjes” (geen zakdoekjes) mijn volledig doornatte kouwe hoofd afdepten.

Daan, Steef, Sam, Ies, Fem en Elien onwijs bedankt voor het mee willen spelen bij ons, helemaal top.

Moraal van deze wedstrijd, kijk na een nederlaag naar de eerstvolgende wedstrijd in de competitie, want daarin moet het gaan gebeuren. Aan het einde van de rit worden de prijzen verdeeld.

Groetjes en fijn weekend, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_________________________________________________________________________________________________

Den Hoorn VR1 – MVV ’27 VR1 7-5

Korfbalwedstrijd of is het toch voetbal!

Ik was zondagochtend om 9.00 uur pas weer droog en warm.

Eerste competitie uitwedstrijd, tegen Den Hoorn. Een tegenstander van formaat, die zeker mee gaat doen om het kampioenschap. Enigszins veranderd qua samenstelling, maar de famous 3 zaten er nog steeds bij, wordt dus lastig. Ook de tijd was errug prettig 15.45 uur, dus een halve avondwedstrijd.

Aangegeven om heel sterk te beginnen vanaf de aftrap en gelijk het verschil te maken, want de wind en regen zouden de gehele wedstrijd meespelen. We begonnen zoals gezegd heel sterk en scherp. De 0-1 stond al snel op het bord na een mooie aanval over rechts. We bleven netjes voetballen en de 0-2 zat er ook vrij snel in, wat een begin en waar ging dit eindigen. Ik had in ieder geval een te positief gevoel over. Vanaf dat moment werd het onrustig in het veld. Aannames, balletjes over 5 meter, totaal geen balgevoel meer, te grote ruimtes tussen middenveld en voorhoede, waardoor de aansluiting te lang duurde. Den Hoorn kreeg de overhand en dan is het wachten op de tegengoal. Die kwam natuurlijk en die was nog mooi ook, met een bochie in de kruising. Nog 6 minuten te gaan en dan rust, maar nee, dat was ons niet gegund, zelfs de 2-2 ging er nog in. Gelukkig pauze, maar het veldlicht ging al aan.

Tweede helft, helaas moest Gaby werken en bleven er nog 12 over. Een beetje husselen en hoppa meiden dat veld weer in. Koud, wind, regen, maar dat hadden zij ook en ook publiek en een scheidsrechter. Dat was dus 11 meiden van ons tegen 11 meiden van hun en publiek en een scheidsrechter. Ja meiden, dat heeft ons de overwinning gekost denk ik, na afloop. Misschien te makkelijk gezegd. We begonnen toch weer scherp en de 2-3 lag er ook weer snel in. Zou het dan toch? Het bleef onrustig en ik had er zelf weinig van meegekregen, maar het publiek ging onprettige dingen zeggen en jullie gingen blijkbaar daar tegen voetballen. Na een mooie redding van Karen, was voor haar ook de koek op en moest ze met 2 kluts knieën het veld af. Beterschap meid. Na dat moment gingen de CORNERS een heel belangrijk spelletje meespelen bij Den Hoorn. Hun 2.10 meter lange voorhoedespelers kwamen tegen onze 1.53 meter achterhoede te staan en na 2 corners stond het in 4 minuten tijd 4-3. Jullie waren gebroken en het gevoel was weg, weer een voorsprong uit handen. Toch pakken jullie het dan weer op en weer moesten we husselen met geen wisselspelers meer over. De 5-3 ligt er ook al snel in en na een leuke aanval over links en na een mooie individuele actie maken we zelfs weer 5-4, het geloof was terug. Dan geeft de scheids weer een vrije trap op een moment dat zelfs de mensen in de flat tegenover het veld riepen WTF, niemand begreep het, maar ja 6-4. Daarna ben ik het scoreverloop kwijt geraakt, ik weet wel dat de eindstand 7-5 was.

Hij floot af en we konden nat, moe en koud de kleedkamer in. Althans jullie en lekker warm worden. Het laatste wat ik zie als ik de kleedkamerdeur dicht doe zijn rode, vurige, tot op het bot toe verkleumde getergde gezichten. Meiden neem dat mee naar de volgende wedstrijd, want dat gevoel moet blijven hangen.

Na de wedstrijd weten we allemaal waar het aan ligt en dat is goed, dan ben je er in ieder geval mee bezig. Jij weet het en ik weet het. En iedereen heeft een andere kijk erop, maar het gaat erom dat je het in het veld waarmaakt.

Romy en Jill van Vr2 bedankt voor het mee willen spelen J na jullie eigen wedstrijd, dat valt niet mee.

Moraal van deze wedstrijd, probeer in het veld alleen te voetballen tegen de 11 meiden in het veld. Voetbal niet tegen het publiek en de scheids, want die tegenstanders kan je alleen de mond snoeren door er 1 meer te scoren dan hun, maar dan in het veld.

Fijn weekend.

Groetjes, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – SVC’08 VR1 3-2

Oktoberfeest en de WOS en de drie pinten eh punten!

Dames, meteen met de deur in huis vallen. Het was echt verdiend, jullie hebben je in totaal maar 13 minuten laten wegdrukken en verder waren jullie echt de bovenliggende partij. Het is alleen nu de taak aan ons om hier de volgende keer een voetballende oplossing voor te vinden. Ook is het moeilijk voor een coach om sommige beslissingen te nemen in een wedstrijd waar het echt om de punten draait. Je weet als coach dat je hiermee een risico loopt en personen kan schaden, maar ik hoop dat ik het na afloop in de kleedkamer goed heb verwoord, maar hierbij nog een keer in het verslag, omdat ik het echt rot vond maar wel iets waar ik achter stond. Sorry.

Wat een spannende voetbaldag. Tegen de moeilijkste tegenstander uit de poule volgens de trainer, die ze had zien voetballen tegen HPSV en daaruit wat slimmigheidjes had gehaald. Dan ook de WOS nog met een camera in de kleedkamer en die staan ook nog eens de wedstrijd te filmen. Nou, ga er maar aanstaan, gewoon top gedaan.

We begonnen sterk, meteen druk op de bal en gebruik maken van de zwakke schakels van de tegenstanders. Dit lukte goed en het stond dan ook in een mum van tijd 1-0, Keashia. Lekker blijven voetballen en vooral hun het spel niet laten maken, meteen omschakelen bij balverlies en meteen weer opbouwen naar voren. Keurig gedaan meiden en het 2e doelpunt was dan ook snel gedaan. Leuke aanval ook nog eens en gewoon afmaken. Heerlijk om te zien dat jullie gewoon je taken uitvoeren, bewust of onbewust, maar het ziet er goed uit. SVC’08 komt na die fase iets onder onze druk uit en probeert via slimme uitvallen door ons middenveld te komen. Dan doen wij gelukkig wat ik gevraagd had. Als we de bal hebben, gewoon er helemaal overheen met de lange bal. Door het warme weer en toch wel conditiegevoelig spel enige wissels uitgevoerd, hierdoor konden ze even tot rust komen. De tegenstander komt er toch door, na een snelle omschakeling en de 2-1 is een feit. Hierna weer een schitterende aanval van ons en al leek de bal over de achterlijn te gaan, gewoon doorgaan Sammy en voorgeven die bal en daar stond onze buikschuiver Ger die het net eruit bolde, 3-1. Gedaan zou je zeggen, gelukkig weten wij beter, rust, pauze.

Kleedkamer in en duidelijk aangegeven dat het de 2e helft ging gebeuren. Ik wist zeker dat ze door zouden schuiven met hun voorstopper om de druk op te voeren bij ons. In het begin deden ze dat ook en gelukkig schoven ze niet verder door als het middenveld. We konden het dus 20 minuten met redelijk voetbal en uitverdedigen oplossen. Hierna kwam het Wassenaars kwartiertje, ze gingen alles of niets spelen en schoven echt door. Wat doen wij daar mee? Het is dan lastig coachen en je hoopt dan als coach dat jullie het onder elkaar oplossen. Dat werd toch aardig gedaan en dat is ook weer het leerpunt van deze wedstrijd. Het is vanaf de kant makkelijk praten, maar ga er maar aanstaan in die zestien met haast 18 meiden. Een balletje hoeft maar verkeerd te vallen en het is gedaan. In die drukte scoren zij dan ook nog een keer, 3-2. Hierna blijft het spannend en wordt er nog een doelpunt, overigens terecht afgekeurd. Oh, wat spannend en het zal toch niet. Nou meiden, dat is het verschil met vorig jaar. Toen verloren we zulke wedstrijden en nu gaan we met de volle buit het veld af. Wat een ontlading en wat kunnen jullie meer als dat jullie zelf denken.

Wat een schitterende voetbaldag, heerlijk weer, een stelletje welwillende voetbalmeiden, een coachvak vol met Oktobermädchens, een hoop publiek en dus de 3 punten in the pocket. Waar gaat dit eindigen? Trots op het hele team, we doen het met zijn allen. Vaak worden alleen de doelpuntmakers genoemd, maar daar gaat eerst het voorwerk aan vooraf en dat begint bij de keepster, dan achterhoede en via het middenveld naar die voorhoede.

Isabelle en Sammy, onwijs bedankt voor het mee willen spelen bij ons, helemaal top. Eigenlijk konden jullie niet meer in de tweede helft, maar toch doen, top. Zelfs na jullie eigen wedstrijd. Grensrechter Thijs ook bedankt, dat je voor ons wilde vlaggen voor deze voor ons zo belangrijke wedstrijd.

Moraal van deze wedstrijd,

Voetbal, alsof het je laatste dag is,
voetbal, alsof de morgen niet bestaat.
Voetbal, alsof het nooit echt af is,
voetbal, pak alles wat je kan.

Viel spass, Ihre Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Scheveningen VR1 5-2

Op karakter en inzet 2e overwinning en 2e in de competitie!

Scheveningen thuis, dan gieren bij sommige de zenuwen al door de keel en dat is nergens voor nodig, maar krijg dat er maar eens uit. Een heerlijke dag, goede temperatuur en een stelletje welwillende voetbalmeiden. Laatste nachtdienstje gedraaid, vroeg op en hopen op een goed einde.

Wedstrijdbespreking: Geen 100%, maar 200% inzet, je tegenstander niet laten lopen, erachteraan, 1e bal goed of uitkijken voor de stuit, 2e bal eruit en opbouwen bij ruimte en 200% inzet. Begrijpen we dat, ja volmondig. Dan begin wedstrijd, bal rolt en het was of ik in plaats van kleedkamer 15 tegen jullie, in kleedkamer 16 had staan praten tegen een leeg hok tegen tegeltjes. Is die spanning dan toch zo groot en moet ik het anders aan gaan pakken in zulke wedstrijden. Alles wat ik van jullie verwachtte zag ik bij de tegenstander. Dan toch een aanval over rechts en voorzetje en vanaf de zestien in de kruising, 1-0. Ik zie dan eindelijk weer een beetje mijn eigen dames terug. Scheveningen blijft ook voetballen en via een mooie aanval over ook rechts weten ook zij via de binnenkant het net te vinden, 1-1. Fluitje en rust.

Dit zou de eerste “donderspeech” worden sinds 3 jaar, hoe pakken we dat aan en toch positief blijven coach anders blijft de spanning erop.

Alle punten benoemd die fout gingen en verder geen discussie, stapje te laat, vrouwtje laten lopen, geen combi’s, 2e bal in voeten van tegenstander in plaats van erover, voetbal tegen de scheids en tegen jezelf, geen rust aan de bal, alles heel MVV ’27 onvrouwéénerig, jullie kunnen zo veel beter, hebben we daar al 3 jaar voor getraind, gewoon slecht, dan de kleedkamer uit en naar het veld.

2e helft, eerste 3 minuten, Come on dames, niet weer. Dan een heerlijke aanval over links, goede combi en de 2-1 is een feit, hopelijk spanning eraf. We gaan weer voetballen en net op dat moment, foutje in de 16, pingel en 2-2. De fout was geeneens het “vastpakken” van de tegenstander, nee de minuut ervoor buiten de zestien, dat uitverdedigen, OMG. Deze 2-2 was het moment waarop er bij jullie wat gebeurde, want hierna gingen jullie doen wat we al 3 jaar doen, VOETBALLEN. Leuke combi’s, geloof in jezelf, geloof in je team, voetballen zoals het hoort. Mooie corner van links, ik hoor achter me roepen, kopballetje Mel en ze doet het alleen ik weet met haar schouder, 3-2,  maar dat vertel ik niet door hoor. De ban is gebroken en we gaan door. Weer een schitterende aanval en dit keer krijgt Daan loon naar werken, binnenkant paal en 4-2. Scheveningen gaat voetballen zoals wij in de eerste helft en daardoor krijgen we echt geloof erin. Hoewel jullie denken er al te zijn, blijf ik toch coachen, want dit hebben we wel eens eerder meegemaakt, een jaar van laatste minuten. Jullie blijven gelukkig op karakter alles geven en zo ken ik mijn Dames weer, volle inzet en op karakter eroverheen. Nog een laatste aanval en de 5-2 ligt erin, wat een weelde. Dat een 1e en 2e helft zoveel kan verschillen, ik zei het nog in de rust. Meestal als de 1e helft slecht is, dan is de 2e helft geweldig. Eindsignaal en de vreugde is heel groot en ik mag op een troon tussen mijn Dames op de foto, wat een selfie.

Daan en Sammy, onwijs bedankt voor het mee willen spelen bij ons, helemaal top.

Moraal van deze wedstrijd, er is een spelletjesgezegde, als je naar de voetbal gaat neem je mee: voetbaltas, voetbalschoenen, scheenbeschermers EN LAAT JE VOORAL THUIS, DE SPANNING VOOR TEGEN JE TEGENSTANDERS.

Groetjes en fijn weekend, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – DSVP VR3 2-0

Goed begin competitie!

Dames, ik win liever met 2-0 en dan drieëndertig uitgespeelde kansen als dat je 14-0 wint en dat dan de tegenstander na 6-0 denkt, jullie kijken maar, met vervolgens geen tegenstand meer. Nu bleven zij erin geloven en daardoor moesten wij blijven voetballen en we bleven kansen creëren. Het is vanaf de kant echt heerlijk genieten om de combinaties te zien. De beloning zou dan het doelpunt moeten zijn echter dat vergaten jullie en daardoor kreeg de keepster van DSVP de hoofdrol. De power van elke aanval was geweldig echter dan het eindschot geen kracht meer of in plaats van een hoekje, lekker in de handen van haar.

We begonnen scherp en meteen de druk erop, want de keepster was er nog niet en binnen een mum van tijd kans op kans, alleen geen resultaat. Hierna gaan wij mee in hun tempo en knijpen allemaal de 16 meter in. Balletje links, balletje rechts effe eruit halen en hoppa voor die goal. Dan een afvallende bal en ach, laten we maar eens schieten en ja hoor, over het keepertje heen en de 1-0 staat op het bord. Dan gebeurt het, onze rechtsbuiten neemt een balletje aan en stapt daarna door en verdraait haar knie. Er ging een moment van, ohhhhhh NEEEEEEEEEE, over veld 3 en het vermoeden werd bewaarheid, ze moest eraf. Dan voel je in het team een mineurstemming, maar gelukkig blijven we wel combineren. Inmiddels is de keepster van hun MA1 ook gearriveerd en het blijkt de hoofdrolspeelster van de middag te worden. Bal na bal na bal eindigt bij haar in der handen, op der handen of via haar handen uit de goal. Ongelofelijk.

Tweede helft met de 0 houden is het belangrijkste en hopen dat de bal wel een keer goed valt. Het wordt billenknijpen en inderdaad blijven voetballen en concentratie vasthouden achterin, zodat ze er niet doorkomen. Hun keepster schoot steeds verder uit in de hoop dat hij een keer goed viel via een stuit. Gelukkig hielden we het achterin rustig en Saar heeft totaal 3 ballen gehad. Knap is het dan wel om mee te blijven spelen en geconcentreerd te blijven. Dan komt er een corner en de afvallende bal beland bij onze inval-Stephanie, die denkt, ach laat ik eens schieten en de bal ging dan ook stijf het kruisinkje in, 2-0. Hierna lekker de wedstrijd uitgespeeld en na het fluitsignaal konden we toch moe maar voldaan het veld af. Goed om te zien dat we daarna VR3 nog even helpen in hun wedstrijd. Deze week lekker trainen en zaterdag vrij, maar wel bardienst.

Daan en Stephanie bedankt voor het mee willen spelen bij ons, helemaal top. Keashia sterkte en beterschap meid.

Moraal van deze wedstrijd, lees de eerste paar zinnen nog eens en probeer dat te begrijpen.

Groetjes en fijn weekend, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

Excelsior M VR1 – MVV ’27 VR1 0-6

Monsterscore in Maassluis en dinsdag is dat je tegenstander, knoop dat in je ore!

Begrijpen jullie deze wel?, (beetje husselen met letters) met dank aan Ger.

Er stond weinig meer op het spel, want Maasdaik zou wel door zijn. Toch ging het hier om het eergevoel een keer. Nu was de kans, na een kort spionbezoek van vorige week. We probeerden slim te starten door net te doen of we 4-4-2 speelden, maar schakelden meteen over naar 4-3-3 en daar kwam meteen het gevaar uit. Ik ben normaal niet zo van de namen, maar dit keer wel, want we doen het met zijn allen. Ze lieten onze vrije Gaby even lopen en dus een overtal ineens. Het stond dan ook in een poep en een scheet 2-0. Toevallig ook nog eens een vrije trap waar we toevallig donderdag op geoefend hadden. Leg het gevoel in de bal op zo’n plek en goal. We bleven ook geweldig lekker tikken en waren bereid om voor elkaar te lopen. Ik hoorde zelfs coaching in het veld. De ene na de andere combinatie liep gesmeerd en we hadden gewoon de luxe om tot 0-4 uit te lopen in de eerste helft.

De tweede helft wisten we wat er ging komen en dat hielden ze precies 10 minuten vol. Wij schakelden met ons middenveld weer met de welbekende punt naar voren en daardoor moesten ze weer wat inzakken. We begonnen weer te tikken en een geweldige opbouw van achter via 5 x raken kwam voor de voeten van Gaby en pats goal. Het doelpunt maken is 1, maar de voorbereiding was zo mooi om te zien, ech volgens het boekie zeggen we dan. We bleven lekker tikken en probeerden echt de vrije dame te vinden, waarbij heel, heel, heel veel gelopen moest worden. Dan nog zo’n lekkere, Gaby vindt Femke, draait door en paast en Tes passeert nog een jongedame in de zestien en verre hoek, maar waar is dan je vadert, jammer.

Meiden top gespeeld, veel gelopen, goed gepraat, hou dit vast voor dinsdagavond tegen Sc Monster voor de Fevocup. Nog belangrijker wordt zaterdag 26 september, de start van de competitie, daar moeten we er echt staan. Dinsdag nog een oefenpotje, gewoon effe lekkah.

Stephanie en Femke, bedankt voor het mee willen spelen, lekker was het he.

Moraal van deze wedstrijd, als je ooit de kans hebt gehad, was het vandaag en dat hebben jullie waargemaakt. Jullie prestatie.

Groetjes en fijn weekend, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

Maasdaik VR2 – MVV ’27 VR1 3-2

Het is makkelijker om een dijk te verdedigen als een land!

Begrijpen jullie deze wel, na een avondje Hometown in jullie eigen vertrouwde Maaaasland.

We dachten effe een middagje Maasdijk VR2, 3 punten mee en dan feesten in Maasland. Het werd wel een middagje Maasdijk en feesten bij Hometown, maar geen punten. Het is altijd makkelijk om dan te zeggen, waar ligt het aan of wat deden we verkeerd. Uiteraard kan ik dat vertellen, maar dat weten jullie zelf veel beter en daar gaat het om voor de volgende wedstrijd.

Het begin is al verkeerd, warming-up, Maasdijk niet op tijd (keepster stond nog bij andere wedstrijd), dan nog een groepsfoto. Eindelijk beginnen en dan bij de eerste corner, prachtige voorzet en 0-1. We denken dan, hoppa dat wordt een lekker middagje Maasdaijk. Maar dit VR2 elftal is gewoon beter als VR1. Dan een aanval van hun en een 100% hensbal met voordeel voor hun, daar moet je dus voor fluiten scheids, maar helaas, dus niet, 1-1. Veel slimmer zijn deze met respect wat oudere dames. Bij ons gaan in de wedstrijd alle kansjes net niet. Een balletje over, een balletje buitenkant paal, een spetter op de lat. Bij hun valt alles net wel goed. We deden eigenlijk sommige simpele voetbalbassis dingetjes gewoon verkeerd. Eerste aannames, vervolg van balbezit, elkaar niet goed coachen in het veld, door het midden uitverdedigen. Gelukkig maar aan de ene kant, dan hebben we weer wat om op te trainen.

De eerste 20 minuten van de tweede helft gaat wel alles goed en als daarin alles wel lukt dan ga je eroverheen. De taken werden goed uitgevoerd, het leek wel basketbal. Nummer 7, nummer 14, nummer 9. Het is echter wel steeds nodig om dit te coachen.  Dan bij hun een hensbal in de 16. Zelfs op het terras zagen ze het, maar nu fluit hij niet. Dit alles bij elkaar kunnen we zeggen, bij een beetje meer geluk win je gewoon.

Al met al dames, dit zijn de bekerwedstrijden waar we van moeten leren en dat gaan we volgende week zien, uit bij Excelsior-M. Deze week weer lekker trainen en de pijntjes wegwerken. Puntjes op de welbekende i zetten en gewoon weer vrolijk verder.

Jill bedankt voor het mee willen spelen na weer een eigen wedstrijd, helemaal top, je conditie moet zo wel goedkomen.

Moraal van deze wedstrijd, er was eens een speelster die zei: “Noem eens een beest met 30 lettergrepen uit de Maasdijk”. Antwoord is op te vragen bij ondergetekende.

Groetjes en fijn weekend, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – MSV ’71 VR1 7-2.

Het scheelt 1 letter en 44 getallen, maar 5 doelpunten!

Begrijpen jullie hem, nou na die derde helft niet, maar morgenochtend wel. We mochten weer de wei in, na de voorbereiding, de eerste wedstrijd voor de beker. Onderschatting was het toverwoord, want ondanks dat de tegenstander nog weinig Dames heeft, zijn degene die er nog wel zijn, wel voetballend ervaren. We moesten vanaf het begin er bovenop en vooral de rust bewaren aan de bal.

Na het fluitsignaal was er meteen de druk en drang naar voren en zagen we meteen wat de bedoeling moet worden dit seizoen. Ongelofelijk goed om te zien dat jullie echt voor elkaar de gaten willen opvangen. Goede coaching tegen elkaar en lekkere driehoekjes. Wel even zoeken naar de nieuwe manier van voetballen, maar wel heel leuk om te zien, dat jullie het willen proberen en het ook gewoon doen, top. Het eerste doelpunt van het seizoen kwam op naam van onze aanvoerdster. Hierna hele leuke aanvallen met openingen van links naar rechts en mooie afwerkingen in de goal van onze seizoen gids geïnterviewde spits/linksbuiten. We durven ook de bal er even uit te halen en hem vervolgens met een razendsnelle opening over de hele te doen. Leuk dat de eerste trainingsvormen al terug te zien zijn. Vragen vooraf, hoe te voetballen, werden gewoon gedaan en waarschijnlijk zonder na te denken. Het spelletje is zo makkelijk en wat is het jammer dat ze jullie niet naar Turkije sturen voor de laatste kwalificatiewedstrijd van het Nederlandse Elftal. Wederom inzet geweldig.

Dan zie je bij sommigen de vermoeidheid komen en dat zijn die momenten, waar ik het over had. Durf dan te wisselen op de posities in het veld, die we hebben afgesproken. Uiteraard zijn die conditietrainingen niet voor niets, zoals jullie gemerkt hebben en ik ben benieuwd hoe sommigen van jullie morgen wakker worden, maar dat horen we dinsdag wel.

De tweede helft weer van begin af aan er bovenop en hele mooie aanvallen, waarbij er heerlijk overgespeeld werd en niet voor eigen succes werd gekozen, maar juist voor het samenspel. De corner hoef ik verder niet te vermelden, maar top en dan is na het harde werken zo’n doelpunt effe een opsteker. Tegendoelpunten jammer, maar helaas. We kiezen voor het aanvallende voetbal en dat krijg je dan wel eens. De pingel, ach, jammer. Na het einde van de wedstrijd, was het leuk om te zien dat de stamtafel massaal ingenomen werd en dat er ook weer massaal ingenomen werd (begrijpen jullie deze ook).

Isabelle en Jill bedankt voor het mee willen spelen na een eigen wedstrijd, helemaal top.

Moraal van deze wedstrijd, er was eens een professor Ron D te M die zei, als het gras te hoog is, heeft de tegenstander er ook last van.

Groetjes en fijn weekend, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

 

 

 

Maassluise Cup MSV ’71.

Afsluitend toernooi bij MSV ’71 tegen VDL, Excelsior M., MSV ’71 en Brielle.

Opdracht vooraf was duidelijk. Winnen tegen MSV ’71 voor Sarah, winnen tegen VDL voor Joost, winnen van Excelsior M. gewoon omdat het moet en winnen tegen Brielle voor het teamgevoel.

1e wedstrijd tegen Excelsior M., eerst 10 minuten waren voor hun, je zag dat we twee weken al niet meer getraind hadden. Hierna namen we het veld over en hadden de ene na de andere kans, maar de keepster van hun hield alles eruit. Wat wordt je dan toch weer fanatiek terwijl het een gezellig socialize-toernooi moet worden, dat wordt wat deze middag. Helaas 0-0 eindstand.

2e wedstrijd tegen MSV ’71, deze moest voor Sarah worden en na welgeteld 17 seconden stonden we 1-0 achter. Snel de koppies omhoog, kalm blijven, lekker tikken en de 1-1 lag er al snel in. Hierna gaan we lekker voetballen en terwijl Joost hier en daar nog wat contacten legt voor volgend seizoen, denderen jullie naar een eindstand van 4-1 geloof ik met schitterend voetbal.

3e wedstrijd tegen VDL, die moest voor Joost gewonnen worden. Helaas voor ons stonden er wat meiden bij van hun Hoofdklasse voetballende MB1. Niet getreurd en gewoon voetballen, de bal is rond. De driehoekjes gingen even niet zoals ze moesten en ze kwamen tot 2-0 voorsprong. Daar zie ik mijn meiden weer. Opgeven, NO WAY. We gaan weer voetballen en de verdiende 2-1 ligt erin, helaas moest dit ook de eindstand worden.

4e wedstrijd tegen Brielle, 2e klasser. Laatste wedstrijd van de dag nog effe vlammen. Leuke pot voetbal met weinig verschil in veldoverwicht. Helaas valt dan toch weer de 0-1. Kop omhoog, want wij werden gewoon beter. Hierna een schitterende redding van hun rechtsback in hun goal, het was alleen met haar handen, pingel. De scheids mat effe 11 meter uit en natuurlijk Keashia achter de bal. 1-1 en hij fluit, keepster bewoog. Dan maar opnieuw en onze boelkloedige Keashia weer 1-1 en eigenlijk dus 2-1. Ook hierna nog wat kansjes, maar het blijft gelijk.

Wat kunnen we dan na zo’n toernooi zeggen? We zijn derde geworden, helemaal top. Ik denk, als elke wedstrijd 10 minuten langer had geduurd, dan hadden we in elke wedstrijd de volle winst gehaald. Aan de andere kant, het was een gezellig toernooi, waar we lekker hebben kunnen socializen. Ik heb hier en daar wat contacten kunnen leggen. Jullie als Dames hebben “weer”, ja WEER, voor de sfeer gezorgd en daar zijn jullie dus zeker WINNAAR in. Het hele MSV ’71 werd op zijn kop gezet, geweldig meiden, zoals jullie die derde helft vieren. Na dit seizoen mogen we dus Maastricht niet meer in en nu ook in Maassluis-West wordt er om jullie ID gevraagd J.

Dames, vanaf Josephien zijn kant, bedankt voor dit geweldige seizoen. Marijke heel veel succes met het vervolg van je studie en uiteraard zien we je nog op MVV ’27. Puck jij ontzettend veel succes bij Lyra VR1, ik gun het je van harte en hoop dat je het gaat redden, al zegt een klein stemmetje stiekum in mij, oh wat hoop ik dat ze terugkomt. We gaan ook jou nog zien op MVV ’27. Dames, jullie allemaal een hele fijne vakantie toegewenst, doe geen dingen die ik ook niet zou doen, hou je conditie een beetje op peil en ik zie jullie weer terug ergens in Augustus op een gezamenlijke trainingsavond. Sommigen zie ik nog op het meisjesweekend van de D5M en de E5M en voor de rest van jullie HELE FIJNE VAKANTIE.

Jullie razende reporter Josephientje.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

______________________________________________________________________________________________________

Scheveningen VR1 – MVV ’27 VR1 3-2

Nog één keer alles Dames!

Dat was nog één keer mijn vraag aan jullie en dat hebben jullie weer waargemaakt. Vanaf het begin er bovenop en druk blijven zetten. Zo gezegd, zo gedaan en heel de wedstrijd werden de leukste combinaties op de mat gelegd. Driehoekjes (Ron Denkers), achterlijntjes, steekballen, alles hebben we gezien. Aftrap Scheveningen en zij direct onze 16 in. Kaar zag een euro leggen, dus ze bukte om hem op te rapen of waren der schoenen niet goed? Volgende aanval van hun en Kaar dacht, hé, daar ligt nog meer geld of…? Dan maar schoenen omwisselen en de eerste mooie aanval, achterlijn door Keashia, voorzet en onze Marijke helaas net te laat anders was het al heel snel 0-1 geweest. Hierna kwam Scheveningen lekker in zijn spel en eerlijk is eerlijk, de beste kansen waren even voor hun. Voetballend werd alles lekker uitgespeeld en wat had onze Sarah een geweldige redding en wat deed ze lekker voetballend mee. Meiden wat zijn jullie individueel allemaal gegroeid dit seizoen en wat missen we Gerrie in die spits erbij. Maar goed de eerste helft liep ten einde en de in mijn ogen goed fluitende scheids floot af.

Gelukkig was het makrelendag op Scheveningen en die lekkere vette vissies hingen al in de tonnen te roken, wat een lekkere lucht hé Ger, heerlijk, wit broodje en dikke boter erop. De kleedkamer was vergeven van de rook, dus lekker buiten op het terrasje zitten. Nou, Trainert wat gaan we doen. Ik heb voor de 1e keer geluisterd naar mijn dochtert, want Kaar moest in de spits. Ik was toch enigszins eigenwijs en wilde vasthouden aan mijn principes. Maar als dan 13 lieftallige dames je heel sip aankijken, dan breek je, ook als je Josephine heet. Kaar dus in de spits.

Tweede helft, aanvalletje en Kaar 1-1. Goed gedaan Trainert, gouden omzetting. Vasthouden en doordrukken. We blijven lekker voetballen en toen werden de ballen heet en nooit wil iemand anders keepen en toch dacht er één laat ik hem eens tegenhouden (grapje Eef, ik noem geen namen). Penalty, Ala Neeskens, dwars en hard door de midden, 2-1. Hierna een rollertje waarbij twee speelsters in het zicht stonden en de 3-1 lag er in. Dan blijven jullie toch gaan en we verdienen op basis van het voetballend vermogen gewoon een gelijkspel. Dan een leuk balletje van de keeper, die Puck lekker op der voeten kreeg en met een streep van een lob lag de 3-2 erin. We blijven geloven en een buitenspeldoelpunt, terecht afgefloten tellen we niet meer mee. Hij fluit af en de 3-2 blijft staan.

Meiden, hard gewerkt, het mooiste van het spel, helaas niet de punten. Niet getreurd, wat ik al eerder zei. Jullie zijn dit jaar allemaal gegroeid in voetballend inzicht en we gaan hier volgend seizoen zeker meer uit halen. Lekker genieten vanmiddag op dat terras bij onze oergezellige vereniging. Prettig pinksterweekend en tot dinsdag op de training.

Groet, Joost.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – SVS VR1 0-9

Na zo’n wedstrijd kan ik zeggen: Ik ben liever trainer/leider van jullie Dames als een onderdeel van de club van de tegenstander!

Waarom zo’n “onsportieve” uitspraak van mij naar de tegenstander na de 0-9 zal je zeggen. Nou het volgende. Ik schrijf elke week bij winst of nederlaag een verslag, dus mag ik ook dit verslag doen. Ik vond het SVS onwaardig in het veld (en dat hebben ze echt niet nodig, want het is gewoon een hele goede ploeg met perfecte begeleiding 4 man sterk), hoe die meiden in het veld lacherig deden tegenover ons als team terwijl jullie bleven gaan voor elke bal. Ik zou het andersom wel eens gezien willen hebben. Dames, jullie blijven echt gaan voor elke bal en zelfs bij die uitslagen. Dat zegt heel veel over jullie instelling. Als ik dan in het veld de meiden van de tegenstanders hoor lachen bij sommige aanvallen, dan zou ik in mijn tijd van mijn actieve voetbalcarriere andere dingen gedaan hebben. Ik zeg dan alleen maar enkels en dan weten jullie denk ik wel genoeg. Jullie bleven echter heel profesioneel voetballen in de hoop zo min mogelijk goals tegen te krijgen. Ze bleven draaien, kappen en tikken. Als ze dan eindelijk schoten dan gingen de meeste nog mis of onze onverstoorbare Sarah lag ervoor.

Verder dames, ik geniet ook van zulke wedstrijden hoor. Lekker tikken, balletje terug en via de andere kant weer openen. Heerlijk om te zien en dat kan ook als je 6 Vrouwen elftallen hebt en de keuze kan maken elke week weer. Waar ik dan nog meer van geniet is dat jullie ondanks dat gevoel van weggetikt worden toch blijven gaan en de Maaaaslandse inzet volledig op 200% zetten. Mooi om te zien is dat ondanks de druk van de tegenstander jullie het ook voetballend wilden blijven oplossen zonder elke bal maar naar voren te rammen. Dus ondanks deze uitslag ben ik zeer tevreden over jullie tomeloze inzet, terwijl de coach van de tegenpartij gewoonweg in had moeten grijpen op het lachende meidenteam van zijn kant, ik vond dat heel onprofesioneel in ieder geval. Uiteraard wens ik ze wel succes in de finale, want voetballend was het een plezier om naar te kijken.

Verder was het leuk om zo’n wedstrijd te mogen spelen in de halve finale met allerlei leuke zaken als KNVB scheids met 2 assistenten, wisselen via de grensrechter met een piepje in zijn zijn vlag en op de middenlijn en maar 3 keer. Al met al een leerzame avond voor mij en hopelijk ook voor jullie ondanks de uitslag. Ik heb toch weer dingen gezien waar we wat mee kunnen in de toekomst.

We hebben het gered tot de halve finale dames, vergeet dat niet. Het zal lastig zijn, maar wees maar trots op jezelf. Ondanks de uitslag, geen onvertogen woord in het veld en alleen maar positieve opmerkingen vanaf de kant. Jullie konden in ieder geval met opgeheven hoofd het veld af en zo heb ik ook 90 minuten lang gestaan, vol trots op mijn dames en dat zijn jullie, van MVV’27 VR1. Als ik dan na afloop in de kleedkamer kom en ik zie die rode moegestreden gezichtjes dan ben ik blij dat ik daar trainer/coach van mag zijn.

Prettige strandopening donderdag, dus geen training en tot zaterdag.

Met sportieve vriendelijke groet, Joostje.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_________________________________________________________________________________________________

MVV’27 VR1 – Scheveningen VR1                                           Eindstand 5-0.

Als het nergens meer om gaat is het belangrijk om de focus op 100% te houden!!!

Meiden, wat een fantastische middag met een fantastische uitslag. Ging het dan zo makkelijk, nou eigenlijk wel. Al moet gezegd worden dat na het uitvallen van het meisje van Scheveningen, de tegenstander enigszins van slag was. Hopelijk voor haar valt de schade mee.

De wedstrijd dames, wat een woei en toch wat een spanning. Vooraf in de kleedkamer geprobeerd om de focus scherp te krijgen, want wedstrijden waar het nergens meer om gaat moeten wel gewonnen worden. Dus, druk op de bal en de tegenstander en voor 100% willen gaan, bal kwijt achter die tegenstander aan, voor jezelf, je trouwe thuispubliek en voor je Trainert, want die had weer vrij genomen en moest na afloop ook helaas nog naar zijn werk. Jullie hebben gedaan wat gevraagd/geeist werd van jullie. Helemaal toppie meiden. Mooie aanvallen die moeilijk waren door de straffe zijwind. We hadden een lastige opstelling, maar wel effectief. Na het rottige moment van de uitval van de tegenstandster die per brancard werd afgevoerd, toch maar een tactische wissel uitgevoerd, waarbij Kaar het weer moest ontgelden door de Trainert, nu weer de spits in (achteraf een gouden omzetting, maar dat zeg ik niet over mezelf J). Het ging nog lekkerder lopen en het moest gebeuren en Gaab krijgt de bal aangespeelt dribbelt door de zestien in, ze zet door en de 1-0 ligt in het netje. Pauze, gelukkig.

Tweede helft en wetende dat Gaab moest gaan werken na een kwartiertje, effe volle bak meiden. Wat loopt het dames, de ene na de andere aanval van links naar rechts en uiteraard de meiden van Scheveningen zijn aangeslagen, maar wij blijven voetballen en we staan geregeld met 4 meiden op hun zestien meter lijn. Dit komt door het al dan niet ongedwongen doorschuiven van onze middenlinie. Mooie aanval over links en de 2-0 is een feit door onze overal inzetbare Kaar, het was je gegund. Volgende aanval, heel rommelig in de zestien en Mellow geeft het laatste schuifje aan de bal, 3-0. Hierna krijgt Puck het een aantal keren op haar heupen en helaas mist ze er een paar, maar geeft ook nog een pracht voorzet na het halen van de achterlijn op Mellow en ook net over. Hierna aanval over links en Yootje heeft de keus of voorzetje op Kaar of zelf en perfect zelf 4-0, ook jou was het gegund, toppie. Dan Puck eindelijk zelf een keer en alle rust bewaren en schitterend ze scoort zelf na het harde werken van haar, 5-0. Scheids fluit daarna af en we zijn echt blij, 5-0 tegen, jawel Scheveningen.

Was het dan zo makkelijk of had Scheveningen ook wel een kans. Het is zoals hun vlagger na afloop zei, ze deden net een stapje of beweging te veel met de bal na een aanval en dan hadden wij uiteraard Sarah nog staan, die schitterend de 0 heeft gehouden. Als ik achteraf denk dan is het zoals zo vaak, de training was donderdag echt kl.t. en dan is de wedstrijd meestal perfect. Hopelijk een voorbode voor dinsdag in de halve finale voor de Regio Rijnmond Cup. Als SVS nou eens een hele slechte avond heeft en wij de inzet zoals tegen Barendrecht dan is alles mogelijk voor een feestelijk gebeuren.

Isa heel erg bedankt voor het meedoen bij ons, jouw inzet was ook geweldig en zeker na een wedstrijd vooraf in je eigen team. De vaste supporters hebben lekker in het dug-outje gezeten en hopelijk genoten van de inzet van jullie meiden. Ik vond het weer een heerlijke pot voetbal met hele leuke combinaties, die we op goede traingsavonden wel oefenen, dus top.

Tot dinsdagavond dames, dan gaan we weer vlammen. Fijn weekend voor nu, lekker nagenieten zondag en hopelijk hebben de flessen wijn gesmaakt. Ik moet het op mijn werk weer op een andere manier vieren.

Beterschap voor de jongedame van Scheveningen en leerse voor de dames van onze VR2, waar de examens voor gaan beginnen, succes.

Groet, jullie goed geaarde Josephientje.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_________________________________________________________________________________________________

Nalek VR1 – MVV ’27 VR1 1-1

Eindelijk gelijkspel!

Vandaag zou het echt zekerheid worden voor mijn dames. Bij winst of gelijkspel of gewoon verlies van een concurrent zou het verblijf in de 4e Klasse verlengd  worden. Vooraf even verteld dat wij het enige team waren die nog nooit gelijk gespeeld hadden in onze competitie. Wat blijkt na afloop, jawel.

Een lekker zonnetje, een leuke tegenstander, een … coach en een leuk elftalletje van meiden uit Maasland. Dit wordt een ontspannen middagje. Vanaf het begin er toch vol bovenop en direct was het duidelijk voor Nalek, dit wordt geen rustig middagje, waar het meer nergens om gaat. Mijn dames willen gewoon winnend terug naar Maasland. Lekker de duels ingaan en de eerste de beste aanval kwam een afzwaaier voor het linkerpootje van onze Gaby en met een fabuleus lobje schoot ze hem over de keepster in de goal, dus gewoon 0-1 voorsprong.

Hierna best wel wat aanvalletjes en kansjes gehad. Voetballend probeerden we lekker op te bouwen en wat heb ik weer een hoop lekkere combinaties gezien. Ze moeten er alleen in en dat lukt dan effe niet. Uitkijken is het dan altijd bij de tegenaanvallen, want dat hadden we vooraf gezegd, zij geven allemaal lange ballen en weinig voetballend opbouwend qua voetbal. Het is dan altijd lastig en dan hoor je gelukkig vanaf de kant, let op de stuit of gewoon voor de stuit hebben die bal. Uiteraard gebeurt het dan toch een rommelige aanval en de 1-1 ligt erin.

Pauze en effe bijkomen van de warmte. Dit gaan we toch niet verliezen dames. Het is best lastig als je eigenlijk al weet dat je veilig bent om toch nog vol te voetballen. Toch had ik het idee dat het bij jullie niet echt speelde, want de inzet was van oudsher. Een linksbuiten die na een kwartier echt eruit moest, maar pluspunt geen knieklachten gelukkig. Een middenvelder net terug van een blindedarmoperatie en toch al vol willen gaan, hopelijk ook geen tegenslag morgenochtend. Zo zie je maar, de meiden gaan er gewoon allemaal nog voor.

De wedstrijd borrelde lekker door, zoals dit verslag ook. Aanvalletje hier, aanvalletje daar en wat vorig seizoen dan gebeurde, dat we in de laatste minuten een tegendoelpunt kregen, dat gebeurde nu niet en het eerste gelijkspel was een onontkomelijk feit. Lekker 1 puntje mee uit Nalek. Meteen de uitslagen kijken en de concurrenten hadden wel verloren, dus handhaving in de 4e klasse is een feit. Dames jullie verdienste. Volgende week de laatste thuiswedstrijd tegen het altijd lastige Scheveningen. Jullie zullen het wel gevierd hebben in de oergezellige kantine.

Dinsdag in verband met Bevrijdingsdag geen training, dus neem lekker een wijntje op wat voor festival jullie ook belanden, ik ga in mijn Maassluis lekker naar Wolter Kroes en mijn drie favoriete zusjes kijken (geen K3). Donderdag wel training, want we zullen zaterdag nog even echt aan de bak gaan in de laatste thuiswedstrijd voor jullie hondstrouwe supportersschare.

Dames, bedankt, het was mij weer een genoegen, fijn weekend.

Jullie Josephientje.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

MVV ‘27 VR1 – Nootdorp VR1 4-2

Avondwedstrijden blijken niet voor ons te zijn weggelegd, maar als de noo(t)d aan de man(vrouw) komt in ons dorp dan staan jullie er!

Als jullie deze cryptische omschrijving begrijpen dan is er niks met jullie aan de hand. Thuiswedstrijd tegen Nootdorp, doordeweeks en in de avond, het moet vanavond gebeuren. Winst betekent zo goed als zeker behoud in 4e Klasse.

Vooraf duidelijk aangegeven om druk te zetten en bij hun de lange bal er uit te halen, want zo konden we de thuiswedstrijd bij hun herinneren. Lange ballen naar voren en niet echt opbouw vanachteren uit, zoals wij dat willen. Zo gezegd, zo gedaan. Meteen een goede aanval over verschillende schijven, Tessa komt los op de 16 en schiet op de paal, jammer. Weer een schitterende aanval over de rechterkant, voorzet en Sammy, lat. Nou, dan weet ik het al, het wordt zo’n avond!!

Zij komen meer in hun spel en komen ook een aantal keren in ons doelgebied. Gelukkig weer een aanval wat wel leek op een scrimmage, allerlei voeten zaten aan de bal en Marijke dacht, he, die raak ik ook aan en hoppa de 1-0 was een feit. Nu moesten zij komen en hierdoor konden wij een aantal leuke combinaties laten zien. Een mooie aanval over de rechterkant met een schitterend één-tweetje via Tes-Puck-Keashia, hierna de voorzet voor de goal en Sammy dacht, ik ben er toch en de 2-0 is een feit.

Feitelijk niets aan de hand en zo de rust in. Dit mogen we niet verliezen dames, geconcentreerd blijven en niet verslappen. Tweede helft meteen weer druk zetten en er bovenop. Mooie aanval weer over rechts, ingooi, inkomen, ruimte maken, Gaby de bal, kont erin, opendraaien en 3-0. Kat in het bakkie hoor ik achter me zeggen. Nou, ik weet het nog niet. Bij Nootdorp is de nood aan de man en ze gaan de ballen vanachter uit maar naar voren knallen en hopen dat die goed valt. Nou, dat viel die twee keer achter elkaar. Eén keer alles en iedereen maait over de bal en zij het laatste tikkie, dan een kluwen van Dames op elkaar bovenop onze Sarah en volgens de scheids werd er iemand vast gehouden, penalty. Gelukkig, wordt die hoog over geschoten. Hierna een vrije trap, indirect in de 16. Wij met 10 op de doellijn, zij tikkie opzij en schot en doelpunt, zo is het ineens 3-2.

Nu gaan we ineens weer voetballen en leuke aanvallen via de linkerkant met heul veul kansen. Gelukkig een handsbal in de 16 bij hun en de scheids legt hem op de stip en iedereen roept, Keashia, aan jou de eer. Keashia stapt koel op de bal en schiet hem ala Johan Neeskens recht door de midden, het net bolt op en de verlossende 4-2 is een feit. Kat in het bakkie, hoor ik weer, nou ik geloof het pas als die eindfluit gaat en dat gaat ie. Op naar de kleedkamer en Selfie.

Moraal van deze wedstrijd: Zelfs met slecht voetbal en in mijn ogen de slechtste wedstrijd van dit seizoen, mede door de manier van voetballen door de tegenstander, toch winst en echt verdiend door de 100% inzet die jullie dan toch op het veld laten zien. Helemaal top, het was het weer waard om vrij te nemen en in de regen te staan. Als een tegenstander alles via lange hoge ballen doet, dan komen wij er met ons mooie combinatie voetbal niet aan te pas. Als wij een tegenstander hebben die ook wil voetballen met combinaties, dan loopt het beter. Overigens niets anders dan lof voor Nootdorp, want het is een hele leuke sportieve tegenstander.

Ik zal meteen de vraag beantwoorden die vaak wordt gesteld vanuit de dug-out als het regent. Joh, kom lekker droog zitten. Nee, sorry zeg ik dan: Als mijn dames 90 minuten in de regen staan, dan ik ook. Ik laat dan graag de dug-out vrij voor onze vaste supporters schare die er eigenlijk altijd zijn. Die biedt ik dan met alle liefde een droog plekkie aan. Uiteindelijk, Kat in het bakkie toch.

Sammy van Uffelen onwijs bedankt voor het invallen deze avond. Je kon er gelukkig eindelijk een keer bij zijn en dat heb je laten zien, door te scoren en qua inzet. Verder allemaal bedankt voor jullie inzet deze lastige avond en toch even Sarah noemen, die er weer een aantal lekker uitgetikt heeft en zelfs de hoge ballen onder controle krijgt. Je traint er extra voor en je ziet dat het zijn vruchten afwerpt.

Fijn weekend en tot zaterdag, Naaldwijk uit.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Barendrecht VR4 4-2

Bestaat 200% inzet en strijd, echt wel!

Lezers, vooraf, wat een topweekend voor de meidenafdeling van MVV ‘27. VR2 wint, D5M wint, VR1 wint en…… jawel de E5M wint ook hun tweede duel in deze competitie. Wat zo leuk voor dit elftal is, dat vijf maanden geleden door sommigen de eerste bal werd aanraakt op een grasveld. GEFELICITEERD MEIDEN!

Dan onze eigen wedstrijd. Denk nu niet, oh VR4 van Barendrecht, dat zijn de minsten uit de damesafdeling van hun club. Vergeet het maar, dit is een groep meiden die al jaren samenspelen, dus concentratie en focus waren belangrijk.

Vooraf in de kleedkamer niet teveel druk gelegd op de meiden, we konden niets verliezen, er kon alleen maar gewonnen worden tegen de nummer 2 van de competitie. Ik vroeg vooraf alleen maar om constant druk te zetten, constant te focussen, 200% concentratie en 200% inzet en verder eigenlijk niets. Enige spanning was bij de meiden te bespeuren, maar de coach had vooraf een goed gevoel.

Begin wedstrijd, er vol bovenop en je voelde al dat er wat te behalen viel. Goed druk zetten, omschakelen en voor elke bal gaan. Warm, zonnetje, rode koppies, maar 200% werd ruimschoots gehaald. Constante coaching, maar het was het 100% waard. Aanval op aanval en hij moest gaan vallen. Op veld 1 bleek het niet echt te lukken, dus het werd wat drukker op veld 4 en na een schitterende corner werd de bal uit de lucht geplukt en in ene keer in de verre kruising geschoten. Jawel 1-0, wat een vreugde en wat een trots. Aftrap tegenpartij en zowaar zag je in één aanval van Barendrecht waarom ze zo goed zijn. Tikkie, takkie, schot vanaf de zestien, Sarah zag hem geeneens en 1-1. Koppies omhoog en doorgaan, oppakken weer die strijd. Elke bal waren we eerder en waren we gewoon scherper dan Barendrecht. Pauze, met een lekker gevoel langs alle toeschouwers van veld 1 en de kleedkamer in.

Trots, dat was ik na één helft al op jullie. Wat een strijd, inzet en voor elkaar willen gaan hadden jullie op de mat gelegd. Het zou gaan gebeuren en wat gun je jullie dan een winst na 90 minuten. Even op adem komen en aangeven dat het kan gaan gebeuren. Inmiddels had ik de andere uitslagen al gezien, het gaat goedkomen. Meiden toegesproken, scherp blijven, vanaf begin tot einde. Vaak ging het mis in de eerste minuten na rust en de laatste minuten voor het einde. Tweede helft meteen er weer bovenop. Constant coachen, even geen scherpe focus na tien minuten en de 1-2 is een feit. Meiden, koppies omhoog en tempo hooghouden. Het gaat lopen en jullie pakken het weer op. Schitterende aanval en hoppa de 2-2 is een feit. Trots blij en vreugde. Doorgaan dames, wat vraag ik veel van jullie, want ik sta daar maar te blerren langs die kant en jullie, ja, jullie moeten het doen op dat warme veld en…. jullie doen het gewoon. Jullie zijn gewoon bereid om het 90 minuten lang vol te houden, voor mij, maar vooral voor jullie zelf. Wat kunnen jullie toch een hoop aan qua conditie. Het kost je wel je stem als coach, maar ook dat heb ik er voor over, want meer hoef ik niet te doen. Gewoon een btje in het rood langs die kant lopen en een btje coachen. Plof 3-2 na weer een schitterende, heerlijke aanval, o wat hou ik van dit systeem. Barendrecht blijft heel sportief voetballen en geloven er nog in en bij vlagen begrijp je waarom zij zo hoog staan. Maar waarom staan wij dan zo laag, als we zo goed kunnen voetballen, gewoon heel goed en had ik al gezegd dat ik trots ben op deze groep, HEEL TROTS. Blijven voetballen, blijven tikken, alle ballen naar voren. Toevallig afgelopen donderdag de crosspass geoefend en ja hoor, ik zie hem komen, van helemaal rechts naar helemaal links, aanname, voorgeven en 4-2, vast houden dames, niet verslappen, we zijn er nog steeds niet.

Ik dacht dat ik gek werd die laatste vijf minuten, ik leek wel een ijsbeer langs die kant van het veld en dan prttttttt, hij fluit af en wat een opluchting dames, wat een topprestatie en had ik al gezegd dat ik SUPER TROTS ben op deze groep meiden en dit weekend eigenlijk op alle teams van onze meidenafdeling. Heerlijk de kleedkamer in en iedereen werd verwelkomd met een geweldige erehaag. Hierna de overwinningsselfie op veld 1 en de felicitaties met de flessen wijn die jullie weer verdiend hadden. Proost dames en geniet er lekker van. Lekker nagenieten. De komende twee weken staan er vier wedstrijden op het programma, dus zwaar, maar wel lekker. Laten we dit vasthouden met donderdag de wedstrijd tegen Botlek voor de regio Rijnmond Cup en zaterdag de uitwedstrijd tegen HPSV, wat bij winst zo goed als zeker behoud betekent in de 4e klasse en O ja, had ik al verteld hoe trots ik ben, nou heel trots op deze groep meiden.

Fijn weekend, geniet ervan en tot dinsdag. Ik heb een klein positief gevoel dat de geblesseerden misschien wel voorzichtig een blokje gaan lopen langs het veld en dan hopen dat ze er snel weer bij zijn. Beterschap Ger en Mellow.

Dames, en dan bedoel ik, Saar, Laatje, Siempie, Kaar, Daf, Yootje, Tess, Eef, Gaab, Puck, Joys, Kies, Marijk, bedankt voor deze geweldige partij vechtlust, inzet en voetbal en jullie mogen ook trots op jezelf zijn hoor. Je ziet dat 200% echt wel bestaat.

Jullie razende ijsberende, trotse reportster, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

Sportclub Monster VR2 – MVV ’27 VR1 4-2

Moet er bij elke nederlaag altijd een excuus zijn, nee toch!

De luxe bij de ene club is de nederlaag voor de andere club. Het is wel eens oneerlijk, maar aan de andere kant, het mag. Ik kan me niet voorstellen dat ik uit mijn team er bijvoorbeeld vier niet laat voetballen en dan de vier beste meeneem uit VR2 of VR3, want dan zouden die vier van VR1 in protest komen en terecht. Bij sommige andere clubs gaat dat wel zo en als het dan door blessures, vakantie komt, dan ok, maar in andere gevallen is het niet mijn manier van speelsters opstellen.

Affijn, Dames, jullie lekker op de feestavond bij de club en ik lekker de nachtdienst in. Toch blijft het een vreemde smaak houden. Ze zetten er gewoon effe een paar spitsen in uit VR1 en dat maakte eigenlijk het verschil.

Voor de wedstrijd geprobeerd om de focus weer scherp te krijgen na het gezellige Internationale voetbalweekend, en dat was ook het geval. We kwamen heel snel op 0-1 voorsprong tegen de nummer vier uit de competitie en konden dit vast houden tot ruim tien minuten voor de rust. In de eerste helft was het rommelig voetbal van beide kanten. Ballen werden blind weggetrapt en er zat totaal geen idee achter. Dan hebben zij een aantal aanvallen via de snelle spitsen die zij even opgesteld hadden uit VR1 en daar maakten ze goed gebruik van, dus de 3-1 was een feit.

Na de rust was het wind tegen, maar het geloof was er weer. Het bleef rommelig voetbal, maar leuke combinaties en zowaar een lekkere pass vanuit het middenveld op onze spits en de 3-2 was een feit. De mouwen werden weer opgestroopt en de ene na de andere aanval kwam bij hun in de zestien uit. Balletje over, balletje naast en de aansluitingstreffer zat eraan te komen en na wederom een mooie aanval wist de keepster weer de bal eruit te houden. Dan gebeurt er altijd het tegenovergestelde. Zij krijgen een vrije trap op een meter of twintig met de wind mee en de 4-2 ligt erin. Dan is het ongelofelijk dat een aantal van jullie er nog in geloven. Nadat ik zelf de 100 meter in tien seconden een aantal keren mocht sprinten voor blessure gevalletjes floot de scheidsrechter de wedstrijd af.

De wissels kon ik deze wedstrijd niet optimaal plaatsen, ik probeer iedereen toch minimaal  60/70 minuten te laten spelen. Dan is een wissel wel eens niet te begrijpen, maar ach het is dan niet anders. Helaas kwam het er deze wedstrijd niet van om de juiste plekjes op te vullen. Mea culpa, ik zal de volgende keer wat meer opletten. Al met al blijft het toch spannend bij de stand onderin. Bij winst had het ons wat meer adem gegeven en nu moeten we de komende weken nog gewoon vol aan de bak.

Volgende week weer trainen, het wordt lekker weer, dus de opkomst is hopelijk groot. Maandagavond gaat de D5M een oefenpotje spelen tegen de jongens van de D4 op een groot veld ter voorbereiding op volgend seizoen. Spannend voor deze groep meiden en uiteraard gaan we ze aanmoedigen en helpen om hierin een vorm te krijgen.

Fijn weekend, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

Internationaal Toernooi Girls Cup Maastricht 2015

Toernooi Vrouwen 1

Dames, wat een geweldig weekend, wat hebben we weinig gelachen, weinig geslapen, te weinig gedronken en veel liedjes geleerd. Wat hebben we die woonboot vaak neergelegd in de Amstel, wat hebben we die moeder van Excelsior toegezongen en wat was het goed dat er geen Noorse mannen waren. Die paarden konden niet meer in de gang, de knakworsten van meneer Henk ken ik niet meer zien. We hebben Maasland op de kaart gezet in Maastricht, ze weten wie de dames van MVV ‘27 zijn en Onno Hoes himzelf heeft ons Maastricht uitgezwaaid, zodat hij zeker wist dat we weg waren.

Meiden, wat hebben jullie en wij een leuk weekend achter de rug. Vrijdagmiddag weg met de bus. Voordat we wegreden zei Henk gelukkig al dat jullie wat vergeten waren mee te nemen in de bus. Deuren weer open en de luiken even open. Aangekomen in Maastricht was het de club van MVV al duidelijk dat er dit weekend in Maastricht maar 1 MVV was en dat was het MVV ‘27 uit Maaaaaasland. Jill heeft dat nog even duidelijk gemaakt bij de prijsuitreiking.

Vrijdagavond zouden we spelletjesavond doen. De dames waren in groepen verdeeld en hadden één spel voorbereid per groep. Wat hebben jullie het goed voorbereid en wat was het leuk. Van spijkerpoepen, koekhappen, fluitjestoetersliedjesspelraden, jongens tegen de meisjes dwangbuisvuilniszakkenspel, muziekstopliggenopdevloerspel, titelsongs uitbeelden met koptelefoonspel en nog veel meer. Ik heb zelfs een meneer in een konijnenpak zien rondhuppelen, die helaas niet op de foto of film wilde worden gezet. Hij leek een beetje op die kloekkloek kalkoen die buiten rondliep.

Na een “goede” nachtrust op naar vv Scharne en daar moesten we onze sportieve plichten doen, die er bij zo’n weekend ook bij horen.  De rode loper lag alweer klaar voor ons en we werden met paraplu’s begeleid richting onze persoonlijke kleedkamer. Wedstrijden werden die dag gespeeld en VR2 kwam uit tegen Vfl Platte Heide, waarbij 2 x nipt verloren werd met 1-0. Ook tegen de plaatselijke vv Scharne werd 1x met 2-0 en 1 x met 4-0 verloren. Hierbij zijn nog wat plukjes haar uitgewisseld in plaats van een vaantje door Isa. VR1 kwam in het veld tegen DOSR welke 2x met 7-0 en 6-0 werd afgedroogd, leuke maar rare meiden, moesten bij elke gekalkte lijn op het veld eroverheen huppelen als Paashaasjes, waarschijnlijk oorzaak dr..k. Het FC Concordia Lausanne werd 2x met 2-0 aan de kant gezet. Lekker vooruitzicht voor beide teams voor de zondag.

Na de wedstrijden douchen en hop naar onze accommodatie om ons op te maken voor de avond en nacht. Thema verkleden was, hoe fouter, hoe beter. Nou, gelukkig hebben we de foto’s nog. Hop de bus weer in en Henk zette ons netjes af bij het Vrijthof.  Ook daar lag de rode loper al weer klaar en gids Rudie zette ons netjes af op het bekende plein, waar Andre Rieu ons al stond op te wachten met zijn band. De mannen een kroegje in en de dames op zoek naar de Feestfabriek. Nou, die tent de Feestfabriek deed zijn naam pas eer aan toen jullie binnen waren. Verschillende filmploegen hebben het één en ander op beeld gezet en binnenkort zullen we die beelden wel zien bij Opsporing Verzocht en RTL Boulevard. Meiden meld je dan ook alstublieft vrijwillig, het is mijn plicht om mensen die herkend worden aan te geven. Ook bij de kerk zijn beelden gemaakt. De mannen hadden zich verschanst in een kroeg waar ze hopelijk even konden onderduiken, zonder gezien te worden door de dames. Je wilde er toch wel mee gezien worden, wat een gouden groep meiden is dit zeg. Joost kwam er gelukkig terug in de accommodatie pas achter dat hij heel de avond zijn rokje aan had gehad, bedankt Tes. Nou kon het niet anders dan dat wij mannen natuurlijk lastig gevallen werden door een vreselijke knappe jongedame, waar je je schaatsen nog niet op bot wilde schaatsen. De peterselie kwam uit alle gaten bij haar en Wietse zat gelukkig met zijn rug naar haar toe. Afspraak is afspraak en iedereen op tijd weer de bus in. Alle meiden geteld en we konden weer rijden. Rond 4 uur was alles weer redelijk stil in de accommodatie.

Toernooi Vrouwen 2

Gelukkig moest VR2 zondagochtend om 9 uur al weer de eerste wedstrijd spelen op veld 8 en de VR1 pas om 12.20 uur. Gelukkig samen uit, samen thuis en de bus om 8 uur al weer in. Heb ik mijn bed wel gezien of leek de nacht nou zo kort. Gelukkig scheen de zon en wat waren ze blij bij vv Scharne dat we er weer zo vroeg bij waren. MVV ‘27 was weer in the House. Hier moest wel een prijs uit voortkomen. Deze dag weer wedstrijden gespeeld door VR2 tegen Nicolaas Boys (Girls) 2-2 en tegen FC Etoile Laconnex werd een 4-0 op de mat gelegd. De laatste wedstrijd ging helaas niet door en de 3-0 was een feit. VR2 dus gewoon 1e in de poule en de beker was een feit. De VR1 moest aantreden tegen FC Vendenheim en Joost vertrouwde dat niet helemaal, dus ging hij ze even bekijken in een wedstrijdje. Ze bleken landelijk te spelen in Le France. Toch de meiden even voor de wedstrijd scherp zetten. Ze wisten de eerste 10 minuten niet aan de bal te komen en als we toen gescoord hadden, dan was het klaar geweest. Helaas, ze kwamen daarna 2x voor onze goal en daarmee was het gedaan. Jammer, heel goed gespeeld maar toch 2-0 verlies. Dan nog een wedstrijdje tegen Vfl Platte Heide aus Germany. Deze werd met 1-1 afgesloten als ik het goed begrepen heb. Ik was met Ger even in een tent geweest. Helaas in die tent geen drank maar wel een bondage om der enkels. Beterschap Ger en snel weer opknappen. In deze poule alle teams gelijk bleek achteraf, echt niet kop of munt, je maakt maar een veldje vrij voor penalty’s, aldus Joost. Zo gezegd, zo gedaan. Helaas, ze schieten er eentje meer in, dus strijden om de 5e/6e plaats van Europaasse teams. We moesten weer tegen FC Concordia Lausanne en we gingen weer met 2-0 winst van het veld. Geen beker, maar wel trots. Tussendoor was er tussen de wedstrijden door een penaltybokaal wedstrijd georganiseerd. Voor VR1 en VR2 kwamen Yolanda en Jane door in de finale. In de eindstrijd werd Jane 6e en Yolanda 2e, top meiden.

Prijsuitreiking, dat moest een feest worden en dat werd het dankzij jullie meiden, wat hebben jullie er een spektakel van gemaakt. Er stond een bestuurslid op het podium die dacht dat hij Lee Towers was. Gelukkig gingen jullie bij elke bekeruitreiking van een team helemaal los, want de rest van de clupjes bleven stil. Dan worden wij genoemd. Eerst het meeste sportieve team van heel het toernooi die het podium mocht opkomen, jawel MVV ‘27 VR1 die The Fairplay Bokaal 2015 mocht ophalen. Hoe zouden we reageren als groep op het veld, ja hoor, we gingen helemaal los en alle blikken weer op jullie als groep. Ene Nick Kuipers speler van de plaatselijke MVV deed de prijsuitreiking en natuurlijk moest er gezoend worden met onze aanvoerdster Melissa en volgens onze dames moest er ook nog even een p..m.l in, geweldig. Toen zette Mellow nog even het clublied van onze dames in en de volgende mocht komen. The winner of the G20 Challenge Cup 2015 place 7 to 11 is MVV ‘27 VR2. Alles helemaal nog verder los en de aanvoerdster Jill mocht het podium op, nou dan weet je het wel, die microfoon ben je kwijt meneer de organisator of toch niet. Ja hoor inleveren dat ding en daar maakte Jill effe op zijn Maaaaaslands duidelijk dat er maar 1 MVV was in Nederland en dat was MVV ‘27 uit Maaaasland. Ze wilde ook nog even een liedje zingen en iedereen bedanken in alle Europese talen, maar dat mocht niet. Inleveren die microfoon. Hierna de bus in, want de Mac Donalds moest bezocht worden. Henk van zijn schnitzel gehaald en rijden maar weer. Na de Mac spullen inpakken, alles aanvegen en negen uur in de bus naar huis. Mellow heeft in de bus nog even iedereen bedankt voor het geweldige weekend en op de 1e plaats the winner Henk in het bijzonder, want hij stond op elk moment dat jullie het vroegen klaar met zijn bus. Er is altijd één regel met een kampuitje en dat is: De dingen die tijdens zo’n weekend gebeuren, blijven verder in Maastricht. Dus de zaken die in de douche zijn gebeurd (Wietse en Henk), bij de kerk (Bente) en verder nog wat zaken, die ga ik natuurlijk niet noemen.

Toernooi Vrouwen 3

Zo’n weekend is verder ook niet te doen zonder hulp van sponsors. Sponsors bedankt,

 

Dames, namens Wietse, Ruud, Henk en mezelf, jullie allemaal bedankt, Thanks Girls, Merci les Filles, Tak Piger, Danke Mädchen. Wat was dit weer iets om op je CV te zetten en wat je nooit meer vergeet. Normaal gesproken kost zo’n weekend heel veel energie, maar van zo’n groep meiden krijg je energie. Ik heb nu al zin in volgend jaar, wat denken jullie van een groot huis in Losser en dan een Mud Matsers Race in de buurt.

Groetjes, Josephine (weet je nu wie ik ben Anne-Sophie?)

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Die Haghe VR1 1-2

Om in de Andre Hazes sferen te blijven: Waarom, zeg mij waarom!

Mijn idool zong ook: De Vlieger. Ik heb hier een brief voor mijn moeder. Als ik hem had gezongen dan was het: Ik heb hier een verslag voor mijn meiden.

Meiden wat zat ik vrijdagavond in de positieve sferen in het Ziggo, helaas naast die sporthal. Ze brengen mij altijd geblinddoekt naar 020 en dan zetten ze me af in het Ziggo en daar mag de blinddoek pas af, want ik wil niets zien of ruiken van die sporthal ernaast. Maar dan vandaag, na die weergaloze goede wedstrijd van dinsdagavond, wat een debacle, wat een slechte wedstrijd en wat een verschil met afgelopen dinsdagavond. Dit alles is wat ik gezien heb en ook gehoord heb van jullie toeschouwers. Ben ik dan voor het eerst in twee jaar een keer niet positief, nnneeeeeeejjjjj, echt niet. Je moet al het slechte weer met positieve dingen ombuigen, zodat het de volgende keer niet meer gebeurd.

Lees het vorige verslag tegen hun maar na en eigenlijk is het precies hetzelfde verhaal. De 1e helft 20 minuten leuk voetbal met veel (inderdaad) kansen. Ze gaan er voor de verandering een keer niet in. Sarah haalt daarna een paar ballen uit de goal die ongelofelijk zijn. Zij nemen meer het balletje over met smerige overtredingen die helaas niet gezien worden en hierdoor raken wij uit ons normaal zo leuke spel. We gaan tegen onszelf voetballen en zijn overal net te laat of gewoon niet scherp genoeg. Net dat stapje te laat. Ze maken de 0-1 en we gaan nog meer tegen onszelf voetballen. Er wordt hier en daar een “beetje” nagetrapt en helaas niet gezien (slim van hen). Gelukkig houdt mijn speelster zich in anders zal je zien dat hij dit wel ziet en dan kan jij eraf. Door al dit irritatie en frustratie voetbal komen we er niet meer aan te pas en de 0-2 is een feit. Gelukkig pauze.

Kunnen we het tij nog keren. We proberen een ander systeem en hopen dat het toch nog lukt. We blijven jammer genoeg tegen onszelf spelen en raken steeds meer gefrustreerd. Hoe is het toch mogelijk in 4 dagen tijd zo’n groot verschil, toen lukte alles en nu echt niets en ik had zo’n goed gevoel, want met een overwinning hadden we ons los kunnen weken van de onderste regionen.

Waar blijft het positieve Joost hoor ik jullie vragen? Meiden dit gebeurd ook in de grote competities, dus waarom niet in de 4e klasse zaterdag VR1. Het is ongelofelijk dat jullie wel ondanks dat het enigszins uitzichtloos was, blijven strijden tot de laatste minuut. De 1-2 valt dan toch nog met een lage bal in het hoekje, he was dat niet de afspraak.

Meiden, deze wedstrijd snel vergeten, we kunnen hem maar gehad hebben. Onthoudt wat er na afloop in de kleedkamer gezegd is door de meesten van jullie en durf daarmee in de spiegel te kijken. Ik hoorde: Het lag aan die tegenstander, die schopte en duwde, het lag aan de scheids, het lag aan dit en het lag aan dat, maar ik heb er geen één horen zeggen, he ken het ook aan mezelf hebben gelegen dit weekend. We hadden het gewoon niet dames, allemaal niet, gewoon een off-day.

Volgende week lekker Internationaal Toernooi, lekker relaxen en plezier hebben.

Ik heb geen dames meer om voor te stellen en mezelf voorstellen doe ik niet aan, dat laat ik graag aan anderen over.

Ik eindig maar om in de Andre H6 sferen te blijven met: (Ik) Zeg maar niets meer, ik ga wel weg als je dat wilt.

Terwijl ik de drie nummers van Andre Hazes verwerk in dit verslag, weet ik eigenlijk geeneens of jullie de nummers wel kennen. Ik ben al zo oud en jullie waren misschien nog geeneens geboren toen hij bekend was.

Fijn weekend, Joost.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

Lekkerkerk (zo) VR1 – MVV ’27 VR1 2-3

Spook verhuist van laatste minuut 2e helft via 1e minuut van de 2e helft naar 1e minuut van de 1e helft (begrijpt u het nog)!

Vaste supporters begrijpen het en voor de nieuwe lezer, ach mijn dames schrikken er niet meer van. Vorig seizoen werd elke wedstrijd verloren in de laatste minuut van de wedstrijd. Dit jaar gebeurt het in de 1e minuut van de 2e helft en gisterenavond in het verre Lekkerland gebeurde het in de 1e minuut van de 1e helft.

Wat een leuk complex, maar wat een slechte verlichting op dit mooie kunstgrasveld. We moesten aantreden tegen het VR1 team van de zondag in de A-categorie, dus niet zomaar een elftalletje op een doordeweekse avond, we moesten echt aan de bak.

Aftrap, balletje rond en meteen een corner tegen. Meiden op hun positie, duels winnen, indraaiende bal, Sarah tikt hem eruit, ik vond het al knap dat Sarah die bal zag in die schemer en in de rebound 1-0, precies 43 seconden gespeeld, BAM. Schrikken mijn dames dan, nee hoor, gewoon weer aftrap en de volgende 30 minuten spelen we weergaloos voetbal op hun helft. Kans, weer een kans, weer een kans en o ja, nog een kans. De keepster weet geen eens hoe ze de ballen eruit haalt, maar ze blijft redden. Dan in het donkere gat zien we ineens 2 supporters het veld opkomen, wie kunnen dat nu wezen op een dinsdagavond in het verre Lekkerland. Ja, hoor het is de vaste supporters aanhang die ons eigenlijk altijd volgt, Nico (vader van Tess) en dit keer Esther (haar zus) erbij. Zulke supporters bied je een plekkie aan in de dug-out (ik zit toch nooit), geweldig dat ze er zijn.

Wedstrijd vervolg, hij moet toch gaan vallen, dit kan gewoon niet. Stoppen met breien in die zestien, gewoon actie en schieten. Zo gezegd, zo gedaan. Keashia BAM, 1-1. Dit geeft jullie vleugels en er kwam geen Red-Bull aan te pas. Lekker doordrukken nu, zou je zeggen, we zitten in de juiste flow. Na weer een mooie aanval over rechts en een 1 op 1 met de keepster gaat Keashia langs haar en rond het netjes af, 1-2. Wel een aderlating, ze raakt erbij geblesseerd en komt er niet meer in. Scherp blijven dames, kom weer van die wolk af, laten we met 1-2 de rust in gaan. Helaas, aanvalletje van hun en 2-2, shit, shit, shit.

Pauze, bakkie thee en wat moet je zeggen, je mag hier gewoon niet verliezen als je zo dichtbij bent. Toch nog wat kleine aanmoedigingen en het veld maar weer in en hopen dat het spook wegblijft. Waarschijnlijk was het spook bang in het donker, want ik heb hem niet meer gezien. We gingen vanaf het begin er weer vol in. We moeten niet vergeten dames, we moesten ook wat plaatsen anders neerzetten, dat vraagt ook weer enige aanpassing in het veld. Jullie bleven goed de ruimte zoeken en die moest Puck ook dit keer aardig dichtlopen, maar over conditie hebben jullie allemaal niet te klagen, dat is helemaal top. Dan een lichte overtreding, even een puffie erin bij Puck, toch effe wissel. Onze iets geblesseerde Kaar erin en ook op een ander plekkie. Volhouden dames, het gaat goedkomen. Wat een strijd, doorzetting en voor elkaar gaan, er worden in het veld zelfs onder elkaar situaties uitgelegd, top. Zal het 2-2 gaan blijven of????? Dan fluitsignaal van de scheids, he, nu al klaar, volgens mijn klokkie nog een kwartier. De scheids sprint het veld af, oh sanitaire stop, geweldig. Dan het Maaslands kwartiertje, Puck er weer in, het moet. En als het bij jullie moet dan gaat het ook gebeuren. Puck krijgt bal, Puck kaatst en Puck krijgt terug via haar knie, ze draait open, ze schiet, ik hoor het perfecte geluid, PBOEF en ik hoef geeneens te kijken, hij zit, 2-3, wat een vreugde, wat een heerlijk gevoel en nu vast houden. Ik heb wel tachtig keer aan Nico en Esther gevraagd, hoe lang, het is nu toch wel tijd en dan prrrrrrrrrt, fluit, prrrrrrt, hij fluit af en wat een ontlading (ook bij de dames hoor).

Dan loop je het veld af, met een BIG smile (ik schop dat spook nog effe onder het kunstgras, want hij kwam toch nog effe om het hoekie kijken) en op naar de overwinningsselfie. Daar wordt het even mistig rond mijn hoofd en dan mag je de bestuurskamer in. Wat kreeg ik daar complimenten over jullie dames, echt geweldig en wat is het dan jammer dat jullie daar nooit bij zijn. Aan de andere kant, jullie hebben het feessie in de kleedkamer, dan ikke maar bij de tegenstander en scheids.

Nu 14 april nog tegen Botlek, een echte topper, maar we zitten al in de halve finale, dus wie weet wat er dit jaar allemaal nog gaat gebeuren, kijk eens op de site van www.regiorijnmondcup.nl.

Toch weer een speelster voorstellen, dat is de laatste, dan heb ik ze allemaal gehad:                   Melissa van der Zwan, mijn aanvoerdster, mijn 1e aanspreekpunt, volop in de strijd, de rest aansporend, altijd gelovend in een goede afloop. Ook totaal niet angstig om uit te delen, maar incasseren doet ze ook niet moeilijk over, gewoon ook een toppertje om in je team te hebben.

Ik heb ze volgens mij nu allemaal aan U voorgesteld, nou ik ben er ontzettend blij mee, maar dat wist U al.

Dames, tot donderdagavond, beterschap voor de geblesseerden, kom wel, al is het alleen maar om het los te houden. Zaterdag de 6 punten wedstrijd (thxs Siempie, ik trapte erin).

Zaterdag worden portret foto’s gemaakt voor op de site, dus zorg dat je er zoals altijd goed uitziet, met paardenstaart en deze over de linkerschouder voorlangs (toch Siem J). Ik zal ook wat extensions inbrengen.

Doei, jullie Trainert Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

DSVP VR2 – MVV ’27 VR1 4-1

Geflateerd betekent: mooier voorgesteld dan het is. Was dat het? Ja echt wel.

Als je 4-1 op je kl…n krijgt, zeg je al snel, verdiend en totaal geen discussie. Nou meiden als er iets geflatteerd was, dan was het deze uitslag. Moeten we ons dan schamen tegen de nummer 2 en nu gedeeltelijk nummer 1? Nee dames, jullie hadden echt meer verdiend. Het is ongelofelijk dat jullie blijven gaan tot de laatste minuut en dat kunnen de vaste toeschouwers beamen.

Het lijkt wel of we dit seizoen in een achtbaan zitten, op en neer, winst en verlies. Dan de eerste helft, wat een voetbal, wat een elftal wat werkelijk alles deed om ze weg te houden en zelfs ook nog kleine kansjes had. Ze dachten natuurlijk, die meiden pakken we even. Niets was minder waar, wat een samenspel en wat wisten ze het even niet meer. Een 1e helft waarbij de scheidsrechter een neutrale rol speelde. Zo gingen we de rust in met 0-0.

In de pauze hadden ze vernomen dat de koploper Excelsior-M gelijk had gespeeld tegen de onderste en dat ze bij winst dus gedeeltelijk eerste zouden worden. Het leek wel of het de scheidsrechter beïnvloed had, want de 2e helft werden alle overtredingen omgedraaid. Siem kreeg een zaaier en tikte nog net de bal corner, waardoor ze op haar achterhoofd viel en over de achterlijn rolde. Totaal geen sociaal gevoel bij de scheids en tegenstander en in plaats van te wachten moest de corner genomen worden. Volledig verward nog door de overtreding ging die corner erin. En ja het was drie minuten en 15 seconden in de tweede helft. Even later kreeg Tess een speelster in haar rug (het leek wel hop paardje hop) en waarbij iedereen al onderweg was naar de 16 van de tegenstander om de vrije trap erin te schieten, draaide de scheids de andere kant op waardoor zij hem mochten nemen, doelpunt, 2-0. Wat een deceptie en totaal onverdiend, maar zo zijn de wetten van het voetbal.

Het enige mooie doelpunt van hen was de 3-0 en toen draaide de kansen zich om. Wij konden weer een vuist maken en via een mooie aanval konden we een schot afvuren op de keepster die de bal niet klemvast kon houden. Gelukkig was Marijke in de buurt om de 3-1 in te tikken. Het geloof was er toch weer. Hierna weer een schitterende aanval over links en ons kanon Gaby legde hem bij de 2e paal op het hoofd van onze onvermoeibare Puck. Helaas schampte ze met haar hoofd de bal en ging de bal naast. Als deze erin had gegaan, dan had ik het nog niet geweten. De minuten tikten voorbij en via een een tegenaanval schoten zij de 4-1 erin. In mijn neutrale wedstrijdogen een echte geflatteerde uitslag waarbij een 1-1 een betere uitslag was geweest. Zo wordt alleen het spelletje niet gespeeld.

Ik blijf het knap vinden dat jullie ondanks de achterstand blijven knokken voor elke bal en voor elke meter veld. Als ik alle tegenstanders evalueer in onze competitie, dan zijn wij wel het enige team die alles voetballend wil oplossen in plaats van de ballen blind naar voren trappen. We winnen er wel niet elke wedstrijd mee, maar het gaat zich uiteindelijk wel uitbetalen. We moeten eerst maar weer eens van het spook van de eerste 5 minuten na rust af. Vorig seizoen was het de laatste minuut van de 2e helft en nu dit.

We zullen dinsdag voor de Regio Rijnmond Cup er weer moeten staan en hierna zaterdag thuis tegen Die Haghe, waar een 6 punten wedstrijd zal worden gespeeld.

Toch nog een speelster voorstellen, dat is de één na laatste, dan heb ik ze allemaal gehad:        Larissa van Ast, laatste dame, geen paniek, in alle rust de bal weg spelen, geen trainingsbeest, wel altijd ook vollop in de strijd, toevallig dochter van de trainert, gezelligheidsdier, teamspelertje. Ga niet met haar stappen, want er gaat er altijd wel ééntje over zijn nek, verder wel een lief meissie.

Dames, tot dinsdagavond, kijken of we in Lekkerkerk de halve finale regio Rijnmond Cup kunnen halen.

Doei, jullie Trainert.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

MVV’27 VR1 – ’s-Gravenzande VR2 2-1

Gaat het een keer lukken tegen de VR1/2/MA van ’s-Gravenzande?

Ook vandaag in de competitie een mooie minuut stilte naar aanleiding van het overlijden van John van der Meij.

Wat een begin van de wedstrijd, vol strijd, passie en heel goed voetbal werd de tegenstander even opzij gezet. Wederom weer mooie aanvallen, driehoekjes, lange ballen, korte combinaties, alles zat erin. Na drie minuten de 1-0 al erin, wat een luxe. Lekker door voetballend stond de 2-0 al snel op het bord, heerlijk. Ze komen er werkelijk niet aan te pas en de paar ballen die Jane, onze keepster van VR2, krijgt werkt ze gewoon heel professioneel uit. Rustig aannemen en naar de zijkant weer opbouwen. Dan geef je ze een compliment en zegt ze rustig, bedankt. Verder blijven we lekker tikken en wat hebben we dan nog veel kansen en wat is het dan jammer dat het niet gewoon 5-0 staat na 45 minuten, want dan is het gewoon een relaxte 2e helft. Als nu de 2-1 valt, dan is het toch nog verrekte spannend.

We gaan de rust in en eigenlijk heb ik niets te vertellen, want wat moet je vertellen tegen een groep meiden die vol is van het spel, er kan toch niets meer gebeuren, dit geven we niet meer weg, toch. Gaby moet helaas werken en Marijke kan gelukkig nog 20 minuten blijven. Verder dus geen wissels, alleen onze pizzabezorgster Laatje, maar die loopt de 100 meter momenteel in een half uur, dus geen wissels meer na 20 minuten, dat weten we.

Tweede helft begint en het is het spook van dit seizoen, na 2 minuten 2-1, doelpunt, hoe is het toch mogelijk. Jullie proberen het weer op te pakken, maar alles wat zo soepel ging in de 1e helft, lukte totaal niet meer in de 2e helft. Toeschouwers, scheids en tegenstander zeiden na afloop ook: He Joost, had jij de 2e helft een ander elftal erin gezet, wat een verschil. Er lukte werkelijk niets meer, maar gelukkig, kunnen we door jullie inzet, doorzettingsvermogen en werken, de wedstrijd goed uitspelen en dan is een 2-1 een heerlijke uitslag. Er vallen nog wat meiden op de grond door overtredingen die gemaakt worden en dat is wel de kracht van dit team. Jullie staan weer op en gaan door, jullie weten waar je het voor doet. Dan gaat Jane nog een keer volledig gestrekt in de rechtse hoek met een redding die we al weken op de keeperstraining oefenen, geweldig. Daarbij stroomt het bloed uit haar neus en daar is onze Jane weer. Wij allemaal roepen, daar moet een zakdoekje, watje of zelfs tampon in. Nee, hoor, Jane zegt weer heel rustig: Effe wachte meiden, dit is zo over, dit heb ik wel vaker. Meteen daarna de corner en er weer staan.

De scheids fluit af en wat is de overwinning dan lekker. Uitgeputte, rode gezichten bij jullie en koude verkleumde toeschouwers die jullie feliciteren, want dat verdienen jullie, wat een kanjers zijn jullie en wat doen jullie het toch allemaal maar in het veld. Kleedkamer in en mijn wens kwam uit. Ik mocht op de overwinningsselfie. Van die foto springt de teamspirit echt af en dan stonden we er nog geen eens allemaal op.

Ook deze week iemand er uit lichten:

Yolanda Westein, ook een linksback van mijn elftal. Ze gaat er altijd voor en doet ten allen tijde de opdracht uitvoeren in het veld wat ik van haar vraag. Ze schakelt de tegenstander uit en zorgt ervoor dat als het niet voetballend opgelost kan worden, dat het dan gewoon via de zijlijn gaat. Als ze met haar opleiding net zo fanatiek is als met de wedstrijden, dan gaat het helemaal goedkomen met deze jongedame. Uiteraard ook een toppertje.

Voor de vaste lezers van onze verslagen, heb ik ze nu allemaal voorgesteld? of mis ik er nog 2 en wie zijn dat dan. Antwoorden voor volgende week graag insturen.

Dames, we spelen een hele goede reeks momenteel met goed opbouwend voetbal en als dat niet lukt dan staan jullie er voor elkaar. Dat is de kracht van dit team. We gaan er volgende week weer vol voor om tegen DSVP een goede uitslag neer te zetten. Fijn weekend, lekker uitrusten, laat je lekker verwennen door je vriendjes, zeg maar dat je versleten bent. Lekker voetjes op het bankie, glaasje wijn en een nootje of pizzapunt. Wat een team, wat een Girls Power.

Tot dinsdagavond, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Kethel Spaland VR1 3-1

KANS OP KANS OP KANS!

Vooraf een indrukwekkende minuut stilte in verband met het overlijden van John van der Meij. Voor MVV ’27 een icoon, voor de meiden een bekende die altijd met het 1e elftal in de weer was en voor mijzelf mijn sluitpost in mijn vroegere voetbalcarrière in de zaal. Een groot gemis voor ons allen. Sterkte voor de familie.

Regio Rijnmond Cup tegen Kethel Spaland, een tegenstander waar ik toch even naar was wezen kijken afgelopen zaterdag. Heeft dat nut gehad, NEE, ze speelden totaal anders als die zaterdag en die blonde snelle en goede rechtsback was er niet bij, dus??? Inderdaad, dan maar gewoon de strijd aangaan. Geen competitie dus, maar wel serieus, want we willen de volgende ronde gaan halen.

Tijdens de warming-up een zwarte kat op het veld en dan merk je weer dat het Vrouwenvoetbal is. Als trainer wilde ik de kat even over het hek helpen op mijn manier. Helaas, dachten de dames er anders over en met poes, poes, poes, poes werd de kat netjes via de deur in het hek buiten het veld begeleid. Als het aan de Dames had gelegen had die in de dug-out plaats mogen nemen met een dekentje.

Dames, ik en hopelijk meerdere met mij hebben een geweldige eerste helft gezien met ontzettend, ontzettend veel kansen. Schitterend samenspel met allerlei trainingsvormen die ik terugzag. Achterlijntjes halen, voorgeven en inschieten/koppen of wat dan ook en dat verzuimden we. Daar waar vaak de hoge voorzet kwam (geweldig), had die ook laag op de 16 mogen wezen (volgende keer).

De scheidsrechter liet best veel toe, waardoor het af en toe een beetje ruig werd. Gelukkig bepaald deze man de grens en die werd in mijn ogen vaak opgezocht. Aan Gaby der benen te zien is zij meer geraakt in de duels als de bal. Deze wedstrijd ook gebruikt om lekker door te wisselen en dat heeft mijzelf goed gedaan. Inzet en strijd blijft zelfs in zulke wedstrijden nodig om de score goed te laten verlopen. Ik sta elke wedstrijd weer versteld van jullie uithoudingsvermogen en gewoon doorgaan na een overtreding, waarbij menig jongen of man zes keer doorrolt na een overtreding en vervolgens kermend blijft liggen met zijn handen verstrengeld om zijn “geraakte” lichaamsdeel. Jullie zeggen gewoon, AUW en staan weer op voordat de waterzak jullie bereikt heeft. Ik heb me ook voorgenomen het veld pas in te lopen met die zak als jullie echt 10 seconden blijven liggen. Gisteren konden Daphne en Tessa ook gewoon weer teruglopen met de zak zonder jullie bereikt te hebben. Tessa liep zelfs nog te wandelen op de terugweg terwijl het spel alweer begonnen was.

Pauze, 1-0 en de kleedkamer in. Koud, fris en nu? Met een 1-0 is het altijd trickie en zeker bij ons als we de tweede helft beginnen. We zouden scherp beginnen en doorgaan. Ja hoor, 1-1, zijn we weer wakker. Dan volgen 15 minuten voetbal met alle ballen gewoon naar voren en hierna gaan we weer driehoeken en passjes geven zoals op de trainingen, strak in de looplijn en het wachten is op het afmaken. Achterlijnen halen, voorgeven en afwerken. Gelukkig lukt dit nog twee keer en de 3-1 staat op het scorebord.

Vraag je in de kleedkamer na afloop, donderdag dan maar geen trainen, want zaterdag weer een wedstrijd, dan hoor je, hé, natuurlijk wel trainen, kom op. Ja, dat zijn mijn dames van MVV’27 VR1, allemaal toppertjes.

Deze week zal ik één jongedame aan U voorstellen:

Kijken of U raad wie het is: Klein, lachend, spring in het veld, altijd inzetbaar, nooit klagend, doen wat je vraagt. Vol rood hoofd door haar inzet, altijd gaan voor de bal. Keept in het 3e vrouwen elftal, staat altijd klaar voor het 2e vrouwenelftal. Jullie raden het niet, begrijp ik, nou het is mijn backspeelster Joyce Troost, een toppertje om in je elftal te hebben.

Vanaf deze kant meteen Jane bedanken voor haar invalbeurt in de goal. Je hebt het top gedaan. 1e helft maar één bal gehad en vreselijk koud, 2e helft genoeg te doen gehad. Zaterdag sta je er weer tegen ‘s-Gravenzande VR2.

Meiden tot vanavond en anders tot zaterdag.

Gr, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Excelsior-M. VR1 1-4

Effectiviteit in kansen omzetten in doelpunten!

Weer zo’n wedstrijd waarnaar uit werd gekeken door de meiden. Verliezen van Nootdorp, ach, morgen weer vergeten. De derby’s tegen Maasdijk, VDL en Excelsior-M mag je gewoon niet verliezen, want daar loop je nog weken mee rond.

Voor de wedstrijd nog steeds de vragen over het vorige verslag van de wedstrijd bij hun, ongelofelijk dat het nog zo speelt, terwijl het gewoon het verslag is van mijzelf, zoals ik het beleefd heb. Zo ook dit verslag. Ik zal meteen maar zeggen dat Excelsior-M. VR1 verdiend over de gehele wedstrijd gewonnen heeft. Dan nu het relaas van Uw tekstververwerker. 1e helft 0-3 en de tweede helft 1-1. Is dat dan alles? Nee, dames, het spel dat jullie op de mat leggen is applauswaardig, al denken jullie en sommige anderen er anders over.

1e helft zij vier kansen en 3 doelpunten, heel effectief. Het waren allemaal lange ballen naar voren op hun nr. 9 en 2, zij draaien, passeren en schieten. Wij 6 opgelegde kansen, van achteruit netjes opgebouwd en 2 op de paal, 2 op de lat en 2 net naast. Heel on-effectief juist. Natuurlijk kan ik dan als coach toch gewoon applaudisseren als de aanval gewoon goed verloopt met opbouw vanuit achteren volgens onze trainingsvormen. Aan de inzet lag het ook totaal niet, die is er altijd en 90 minuten lang. We hebben pech gehad en natuurlijk Tessa is er niet en Gaby der hamstring en Siem der lies en dan haalt die eigenwijze coach Gaby er nog uit ter bescherming van haarzelf. Het is verliezen tegen de nr.1 uit de competitie of Gaby verliezen voor 6 weken, nou die rekensom is voor mij snel gemaakt (niets is dat waard).

2e helft dames, wederom de inzet van jullie, waarbij sommige meiden op 3 verschillende plaatsen hebben gestaan, maar gewoon niet zeuren en doen. Weer die kansen en weer net niet en weer bij hun die lange ballen vanuit Tamara der voeten ver naar voren of ver de sloot in of het hek over. Dit waren niet mijn woorden, maar vanachter het hek vandaan, waar ook toeschouwers stonden van Excelsior-M, VDL en DSVP, zo belangrijk zijn onze wedstrijden, dus ik zag dit niet alleen. Het feit dat ze zelfs uit Pijnacker komen kijken naar een wedstrijd in de 4e klasse vrouwenvoetbal op een regenachtige woensdagavond, wil genoeg zeggen. De ballen waren in ieder geval goed schoon vanuit de sloot.

Over heel de wedstrijd gezien, kan ik als onafhankelijke schrijver wel zeggen dat qua effectiviteit en totaliteit Excelsior-M dit keer de terechte winnaar is. Als coach heb je altijd je leerpunten als je de spiegel voor durft te houden. Ik zal nog meer mijn punten voor de wedstrijd uit moeten leggen met wat ik er mee bedoel. 1 metertje afstand of ervoor komen zijn voor mij als voetballer bekende kreten, maar voor jullie zal ik die nog beter gaan uitleggen. Ook de lange bal eruit halen heeft meer aandacht nodig en dit zijn dingen die ik mezelf durf te verwijten. Aan de andere kant dames, er viel gisterenavond alleen maar te winnen, want verliezen tegen de aankomende kampioen die ook echt promoveert is niet erg, je moet er alleen de goede dingen uithalen en dat heb ik gezien. Teamgevoel en teambelang wat ik na afloop heb uitgelegd zijn veel belangrijker en daar kan ik en jullie zelf alleen maar voor zorgen in ons team.

Daisy en Marlon ik zou jullie nog even noemen in ons verslag, ik hoop dat dit voor jullie een positief verslag is, waarvan ik nog steeds overtuigd ben van mijn goede bedoelingen in het vorige verslag.

Toch weer een speelster deze week die ik dit keer naar voren zal schuiven, we hebben ze haast allemaal gehad:

Charelle van der Vlugt, een speelster die je overal achterin kan opstellen, als back, als voorstopster, als laatste dame, het maakt niet uit. Altijd tomeloze inzet en altijd hoorbaar en aanwezig in het veld. Gaat ook voorop in de strijd en als ze haar tegenspeelster niet uitschakelt met haar “tactiek”, dan is het wel met haar stem. Vrolijkheidje in het team en altijd voorgaan in de strijd. Soms denk ik wel eens dat je de Snowboardschoenen nog aan hebt, maar het meeste geniet ik van je inzet, zoals bij zovelen.

Moraal van deze wedstrijd: Het was de eerste slimme coach van een tegenstander die begreep dat wij 4-4-2 speelden en dat kon hij heel goed opvangen omdat hij twee hele wendbare voorhoede speelsters had, dus hij hoefde niemand in te schuiven om daar te helpen. Ik had daar iets tegenover kunnen stellen, maar durfde dat niet aan. In dit geval dus ook een compliment naar Marvin, slim gedaan. Ik ben wel heel benieuwd en ik kan het niet laten om het te schrijven, wat zij kunnen als team als die twee Braziliaanse schoonheden er een keer niet zijn, waarvan er ééntje pas 14 jaar is. Wat een talent en het wachten is op Westlandia, die haar komt halen.

Dames, niet zo’n leuk lopend verslag als Mellow, maar het mag ook wel eens op deze manier. Tot vanavond.

Jullie razende reportster, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

Maasdijk VR1 – Mvv ’27 VR 1 1-2

Na tweemaal de derby tegen VDL te hebben gespeeld, stond vandaag de derby tegen het altijd lastige Maasdijk op het programma. De rood wit gestreepte Maaslandsen mochten om kwart over 12 aantreden in het ochtendzonnetje in de Maaaaasdaik. Hoe het veld door de keuring heen gekomen was, weet niemand. Maar een plaatje was het niet. Maar de toppers van de Vrouwen 1 hebben hier natuurlijk niks van en bonden dapper de noppen onder. Aan de lijn hadden wij een ander gezelschap dan gewoonlijk. Wij werden namelijk vertegenwoordigd door niemand minder dan een grieperige mijnheer van der Zwan en Ruud Rasens, die zijn kwaliteiten als professioneel vlagger had meegenomen. Na een uitgebreide inventarisatie van de tegenstander en de tactiek te hebben besproken, was het de hoogste tijd om Maaasdaik eens een lastige ochtend (of middag? Lastig tijdstip) te bezorgen.  De warming up was kort maar krachtig en bevatte onder andere elementen als schut de kater van vrijdagavond af en ‘Stefan’ s vierkantje’, welke wij inmiddels feilloos beheersen. Mellow won de tos, UNICUM en de kant was gekozen. We begonnen ietwat wankel, Maaaasdaik liet de aanwezigheid voelen en horen. Maar wij herpakten onszelf en namen het balbezit van Maaasdaik na enkele minuten alweer over. Op en neer werden er wat kansen gecreëerd, maar de beste kansen waren (uiteraard) voor ons.  Het enige wat uitbleef was een killer schot die de Maaasdaikse keepster kansloos zou laten. Met 22 minuten op de klok en 0-0 op het scorebord was het tijd voor verse bloed in het veld. In de achterhoede werd er plaatsgemaakt voor Yolanda en Joyce en voorin vond Marijke haar plekje. Waar de gemiddelde voetbalster het erg moeilijk heeft om in zo een spannende derby vol strijd in te vallen, hadden deze toppers daar niks van. We lieten dan ook geen steekjes vallen en zo werden de eindeloze duels vol gemene trucjes voortgezet. Op zoek naar dat doelpunt. In de laatste minuten van de eerste helft besloot Marijke niet om de speelsters heen te lopen in het zestien meter gebied, maar er doorheen. Op deze tactische wijze versierde ze een penalty. JA EEN PENALTY VOOR, je leest het goed trouwe supporter. Na een kort overleg besloten we dat Gaby de persoon was voor de klus. Op een wonderbaarlijke koele wijze schoof ze de bal langs de keepster voor die überhaupt maar kon knipperen. Met 0-1 de rust in, heerlijk. Na een limonadekan of twee en een paar schore woorden van Marcel mochten we weer terug de wei in. Oh nee, eerst de wissels, Keashia voor Puck, Tessa voor Gerrie of nee voor Karen, Melissa eruit, of nee er toch in en JEETJE, WAT ZIJN HET ER VEEL. Waar is Joost als je hem nodig hebt, oja die had ons verruild voor de lange latten en de apres ski (leuk gehad?), je werd gemist iig.

Maar goed, de tweede helft, zoals verwacht begon Maaasdaik vol vechtlust en met een hoop meewind. Deze combinatie betekende ellende en maakte dat zelfs Ninja keepster Sarah de bal niet uit het net wist te houden. 1-1. Ondertussen wisten we elkaar ook steeds net niet te vinden en kreeg Maaasdaik een beetje last van hoop. Gelukkig hadden wij een rots in de branding bij ons achterin, geleend van de VR2: Relinde van Aalst. Zij wist samen met Stephanie de beruchte spits van Maaasdaik uit te schakelen op de cruciale momenten. Ook op het middenveld en voorin begonnen wij beter op te bouwen, want met 1-1 konden we knollenveld nog niet verlaten natuurlijk. Nadat Gaby met een van haar befaamde loopacties en wel 100 kilometer per uur de achterhoede kansloos achterliet, bood Karen zich volgens het boekje aan bij de tweede paal en schoot de 2-1 binnen. Klasse! Echter had Maaasdaik nog steeds last van hoop en waagde nog enkele pogingen in de richting van ons doelgebied. Een bijzonder achterlijke actie kwam van de nummer 6 van de zwart gestreepte Westlanders. De hoop sloeg  bij haar om in wanhoop en ze besloot om met twee gestrekte benen een einde te maken aan het zoek getikt worden. Als je het mij vraagt donkerrood. Maar we hebben het hier over vrouwenvoetbal, dus ze kwam er met 10 minuten afkoelen vanaf. In minuten die volgden was het wachten op het fluitsignaal, de verlossing, want het was de hoogste tijd voor WIJN. De avond die volgde was er volgens insiders eentje voor in de boeken..

Lieve supporters, vrienden en tegenstanders, woensdag zijn we bij jullie terug met een nieuwe derby: Excelsior uit.

Van de verslaggeefster: de vrouw met de blauwe band.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_______________________________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – VDL VR1 3-4

Een wedstrijd waarbij zelfs na de wedstrijd bij sommigen de zenuwen nog aanwezig waren! Terwijl er maar één speelster was, die het verschil maakte.

Een verslag schrijf je meestal als uiting van euforie of teleurstelling. Zo ook dit verslag. Je schrijft als je wint en je schrijft het als je verliest en dat is niet van elke club te zeggen. Deze verslagen zijn altijd uit de ogen van de ondergetekende reporter en uiteraard een ander heeft het anders beleefd, dus Mea Culpa.

Wat een feest voor in de bus had moeten worden, Carnaval in Breda, liep eigenlijk uit op een domper, Alaaf. Gelukkig waren jullie bij de eerste de beste carnavalskraker alweer over de nederlaag heen. Wat een verschil met twee weken geleden en wat maken we het onszelf dan moeilijk. Vooraf eigenlijk dezelfde dingen aangegeven als de wedstrijd hiervoor en op 1 of andere manier voelde je het al. Het leek wel of er teveel druk op jullie werd gelegd door mij, Mea Culpa. Voordat we goed en wel begonnen waren, ging de bal er heel lullig met effect in en vanaf dat moment lopen we achter de feiten aan. Het wachten is echter op 5 minuten voor de rust, de 1-1 valt en terecht, want in die fase hadden we het verschil moeten maken. Uiteraard waren er ook kansen voor VDL, maar onze Saar hield er een paar wonderbaarlijke ballen uit. Op basis van die eerste helft hadden we gewoon in de tweede helft VDL moeten afstraffen.

Helaas is er dan altijd nog die tweede helft en daar ging het na 3 minuten al weer mis, 1-2. Dan een heel raar moment in de wedstrijd. Er wordt gefloten voor hands en het is een penalty. Nou als er iets aangeschoten hands heet, dan was dit het. Maar goed, 1-3 en dan moet je nog 42 minuten. Is het dan klaar bij MVV ’27? Nee, ze gaan er weer 200% voor. Dan volgt er een corner die heel hard en strak voorgezet wordt en onze Mellow knalt zo haar voorhoofd er tegen, waar menig jongen zijn hoofd zou intrekken en de 2-4 staat erop. Dan volgen er 20 vreselijke minuten, waarbij we geen bal meer raken en er niet meer uitkomen. We gaan eigenlijk voetballen als VDL, die werkelijk alle ballen vanaf hun nummer 4, heel slim, alleen maar naar voren of uit knallen veld 2 op. Hier hadden we als antwoord op moeten inspelen en dat is ons helaas niet gelukt. Gelukkig pakken we het de laatste 10 minuten weer op en door een snelle uitval van Gaby maken we er nog effe 3-4 van. De laatste hectische minuten gebeurd er nog van alles. Ook zaken die bij ons elftal denk ik niet zouden gebeuren en dat is dan toch onze winst, een hecht team die met en voor elkaar gaan. Dingen die dan nog na de wedstrijd gebeuren zijn zeker niet van deze tijd en zeker niet in een vierde klasse. Je moet het ten alle tijden met elkaar en voor elkaar doen en iedereen is even belangrijk.

Om toch zeker de waarheid niet te verbloemen, want we hadden dit slimmer moeten doen. VDL had in onze slechte 20 minuten er ook gewoon nog 3 in kunnen trappen, dus daarmee is het verlies meteen erkend voor degene die zeggen, een slecht verliezer. VDL was deze kraker gewoon de slimmere winnaar, dus gefeliciteerd.

Moraal: Er is een liedje van de Poema’s, die moeten we maar eens luisteren: Zij maakt het verschil. Toevallig was dit het nichtje van de trainer, wederom Mea Maxima Culpa.

Ik stel toch meteen weer 2 speelsters aan U voor, Eveline Nooteboom en Daphne Kok.

Eveline Nooteboom, een speelster die in het laatste jaar gegroeid is als bikkelaarster, volledig de strijd ingaat en altijd doet wat je als coach vraagt en na afloop altijd kritisch op zichzelf is en altijd vraagt wat beter had gekund. Op het middenveld en in de spits inzetbaar. Het wachten is op de 1e goal die ze nog op zeker dit seizoen gaat maken. Trainingsbeest en altijd bereid is om wat te leren. Gewoon ook een toppertje.

Daphne Kok, één van mijn linksbacks. Als ze in het veld staat, gaat ze maar voor 1 ding en dat is: Wat er ook gebeurd, die rechtsbuiten krijgt geen bal. Ze gaat volledig voor die positie en gaat daarvoor tot het gaatje. Ontzettend gegroeid het laatste jaar, leergierig en goed te coachen. Teamplayer en ook gewoon een toppertje.

Peet, ik weet dat je dit verslag ook leest en bij deze is het een sigaar het eigen doos (geniet ervan), je hebt je huiswerk goed gedaan J.

Met sportieve prins carnavalske groet, Prins(es) Carnaval Josephien, Alaaf.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

VDL  Vr1 – MVV ’27  Vr1 2-4

Een wedstrijd waar emotie en strijd nog nooit zo dicht bij elkaar hebben gezeten!

De derby der Zuid-Hollandse Krakers stond op het programma en werkelijk alles zat erin. Een zaterdag waar al weken over gepraat, gedacht en getraind wordt. De vorige derby werd in de beker uitgevochten en die verloren we met 3-2, maar toen was Joost nog niet anders geaard.

De wedstrijd werd vooraf gegaan met een indrukwekkende minuut stilte voor het overlijden van Remco van Vliet, de broer van onze Tessa van Vliet, waarbij VDL ook gevraagd had dit te mogen doen, omdat ook veel speelsters van VDL en natuurlijk onze eigen meiden een goede band met hem hadden.

In de kleedkamer vooraf waren goede en duidelijke afspraken gemaakt over de fouten van de laatste keer. Mijn Dames gingen vol goede moed en heeeeeeeeeeeeel veel inzet het veld in. Vanaf het fluitsignaal gingen we meteen voor de volle 200% de strijd aan en dit was ook het moraal van deze derby, 200% inzet voor 90 volle minuten. Binnen 20 minuten op 0-3 staan, met geweldige aanvallen en mooie doelpunten. Het is dan moeilijk om geconcentreerd te blijven, omdat je denkt dat gaat makkelijk. Jullie bleven gelukkig volledig 200% erbij en gingen voor elke bal en voor elke speelster die maar dacht om bij je weg te lopen. Echt een teamprestatie en het werd steeds duidelijker dat de coach, die anders geaard blijkt te zijn, vrij moest gaan nemen om in de middag de polonaise te moeten gaan lopen. Zij scoren dan toch nog een tegendoelpunt voor de rust en zo gaan we ook het veld af om even te consolideren.

De tweede helft wisten we nog van de vorige keer, waarbij zij binnen 5 minuten 2 keer scoorden, dus even koppie erbij houden. We moesten de focus dus weer even goed zetten. Wederom duidelijke afspraken gemaakt, hoe we het zouden aanpakken. Wat een tweede helft Dames, wederom emotie, strijdlust, inzet, vermoeidheid en best wel spanning ook bij de coach. Als de 2-3 valt wordt het moeilijk en valt de 1-4, dan is het klaar. Na een schitterende aanval valt de 1-4 en het is kat in het bakkie. Wats geburd??, afgekeurd en volledig onbegrip van alle kanten. Nadat de concentratie het weer gewonnen had van de emotie, gingen we vol goede moed op zoek naar het bevrijdende doelpunt. Veel kansen, mooie uitvallen, paal, net naast de kruising en ga zo maar door. Dan gaat ie toch vallen en de 1-4 is een feit. Is het dan klaar, nee, we verslappen iets, we vallen uit onze rol voor 2 minuten en de 2-4 valt. Gelukkig pakken jullie het weer voor 200% op en sommigen willen wissel. Dus niet, pak je rust maar even in een stil moment. De laatste 5 minuten gaan in en we zien dat het op is bij VDL, terwijl bij ons sommigen nog 200% gaan voor elke bal na een kleine coach aanmoediging vanaf de kant. Dan toch de verdiende wissel op een goed moment. Je voelt het eindsignaal komen en de uitstekend leidende scheidsrechter fluit af. Spanning valt van de schouders, speelsters blij, toeschouwers blij en coach blij, wat een euforie.

Ik stel meteen weer 2 speelsters aan U voor, Simone Ham en Sarah van Burk.

Simone Ham, ja, wat zal ik niet schrijven. Dit jaar mijn voorstopster of spitsenuitschakelaar. Altijd ook voorop in de strijd, altijd vragen, willen leren wat het beste is voor die positie. Ze gaat steeds meer durven en doen wat ik van haar vraag op die positie en dat is lastig, geloof me. Veel te kritisch op zichzelf, maar wel een goede eigenschap. Prettig aanwezig in de groep en tijdens de wedstrijd is het 90 minuten voetbal, top wijffie.

Sarah van Burk, ben ik blij met haar? Een keepster die we moeten koesteren. Wat ben ik blij dat ik haar benaderd heb vorig seizoen. Ze gaat voor elke bal, ze ziet het spelletje, ze groeit elke week in haar rol met haar nog hele jonge leeftijd in ons team. Uitkomen, duiken, totaal niet bang, heerlijk zo’n sluitpost en wat gaan we nog een hoop plezier beleven aan jou. Het lijkt allemaal zo makkelijk, maar je bent de laatste waar de bal langs moet. Ga er maar staan. Echt een toppertje.

Aangekomen op MVV ’27 in die geweldige kantine bleek de saamhorigheid op de club weer geweldig en zie je dat het bij ons op MVV ’27 niet om 1 elftal gaat, maar om de gehele vereniging. De Dames hadden Bardienst, maar Jan en Jenny gunden onze Dames de euforiestemming waarin ze waren. Ze mochten lekker aan hun Stamtafel blijven zitten om het te vieren. Zo kon de coach rustig uit de kast komen en laten horen en zien, dat hij anders geaard is. Jan en Jenny, bedankt namens de Dames.

Meiden, het was weer een heerlijk voetbalweekend, 3 punten en 2 plaatsen gestegen, waarin het lijkt dat we de vorm te pakken hebben. Niet te snel juichen, want het kan volgende week weer anders zijn, maar het lijkt erop dat we de ladder aan het opklimmen zijn. Ik blijf in ieder geval heel positief en verwacht jullie dinsdagavond weer vrolijk en fruitig zoals altijd op het veld.

Moraal: Conditie en inzet zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, zoals emotie met strijd.

Met sportieve elektrische groet, Jullie goed geaarde Josephientje.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – HPSV VR1 5 – 1

Is de eindspurt ingezet? Of is het volgende week weer anders, nobody knows!!

Zaterdag stond de topper tegen HPSV voor de competitie op het programma. De vraag vooraf was waarom HPSV onderaan stond terwijl ze vorig seizoen kampioen waren geworden. In een goed gesprek met de aanvoerdster bleek dat de meiden de problemen hadden waar wij gelukkig nog geen problemen mee hebben (of ik weet het nog niet): Zwangerschap, continuewerk, wintersport en vervelende blessures. Als ze dan toch nog komen opdraven met een tekort aan meiden, is dat een petje  af voor deze groep. Laat zo’n team in ieder geval bij elkaar gehouden worden zodat ze volgend seizoen weer compleet zijn. De nieuwe aanwas stond gelukkig wel in kinderwagens langs de kant.

Dan de wedstrijd:

Een lekker zonnetje, koude bries en 11 spartelende meiden die hun teveel aan ADHDAFZG kwijt moesten. Er werd vanaf het startsignaal meteen druk gezet en dit resulteerde direct in 3 opgelegde kansen die helaas naast, over en in het zijnet gingen. Je voelt dat er die middag meer inzit en dat er echt gewonnen moet en kan worden. Wederom leuke driehoekjes, lekker inschuiven en zowaar na een vlekkeloze aanval de bal er gelukkig en netjes in. De druk was van de ketel en nu niet verslappen en doordrukken. We zochten lekker de rust aan de bal, haalden hem er af en toe lekker uit en konden zo weer van achteruit lekker inschuivend opbouwen. De 2e en 3e lieten niet lang op zich wachten en dan heb ik het nog geen eens over de kansen die we missen. De 3-1 valt volledig letterlijk uit de lucht door gewoon een kleine verslapping, wat je vaak ziet als het zo makkelijk lijkt te gaan.

Dan gebeurd er iets wat ik nog nooit meegemaakt had als coach. De vaste supportersgang achter mij bestellen bij Kantine Peter warme Chocolademelk met Rum en Slagroom. Ik denk dat is een geintje, maar nee hoor, daar komt Petertje met de bestelling. Ik moet zeggen, ze vroegen aan mij ook of ik een bakkie wou, maar ik ben één met mijn dames, dus wachten tot na de wedstrijd. Top actie.

Tweede helft niet verslappen en doordrukken en niets weggeven. Wat is het dan toch een verschil met de eerste helft, een hele andere onbewuste instelling en op één of andere manier krijgen we het niet onder de knie. Gelukkig valt dan de bevrijdende 4-1 en we gaan weer voetballen zoals de eerste helft. Lekker tikken en proberen af te werken. Het hadden er wel tig kunnen zijn, maar veel wordt er toch gemist na schitterende aanvallen. Ik dacht vorige week dat Jill de enigste was, maar we hebben er nog 1 in het team. Mij hoor je daar verder niet over, hoor M.r.j.e. (Marijke). De zon was weg en het werd maar kouder. De 5-1 viel en het was genoeg, drie punten in de zak en lekker warm douchen.

De traktatie stond alweer klaar op de stamtafel en er werd nog lang nagepraat aan de tafel en bar, waarbij de snackies en andere drankjes lekker genuttigd werden. Volgende week wacht ons thuis om 15.00 uur ’s-Gravenzande waartegen we nog wat goed te maken hebben. Woensdagavond nog effe een wedstrijdje voor de Regio Rijnmond Cup tegen Kethel Spaland, waarbij we de vorm hopelijk vasthouden.

Meiden, het was weer een wedstrijd om trots op jullie te zijn. Goede inzet, overal voor gaan en het afwerken blijft gewoon op één of andere manier moeilijk. Ik heb toch weer genoten van jullie.

Ik maak meteen weer gebruik om 2 kanjers voor te stellen, die eigenlijk geen verdere bekendmaking nodig hebben, het zijn Gerrie de Koning en Keashia Udenhout.

Gerrie de Koning, mijn steun en toeverlaat in de spits. Altijd trekkend en zwoegend over het veld, altijd aanspeelbaar willen zijn, veel te kritisch op zichzelf, wat wel weer een hele goede eigenschap is. Trainingsbeest, altijd aanwezig, altijd klaarstaan om de jongere generatie te fluiten, wat zeer gewaardeerd wordt. Al met al, een ideale speelster om in je team te hebben, echt voetbaldier, heerlijk.

Keashia Udenhout, onze parel, die ook in de spits haar vrouwtje staat. Wil altijd meer en is ook kritisch op zichzelf. Weggekocht voor een prikkie bij CWO en nu dus een echte voetbalvrouw in ons team. Heeft een schot als een kanonskogel, waarvan ik altijd medelijden heb met het doelnet en de keepster die de bal tegen moet houden. Ook een echt trainingsbeest, altijd aanwezig. Enige nadeel, ach moet ik meer zeggen als 020.

Groetend, jullie Trainert Josephientje.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_______________________________________________________________________________________________________________________

Zestienhoven VR2 – MVV ’27 VR1 1-5

Door weer en wind is het MVV ’27 VR1 dat wint!

Eindelijk weer de wei in en wat hadden jullie er zin in. Het weer was iets buitensporig, een beetje wind en ietwat regen. Heel de ochtend de telefoon van jullie of het alstublieft toch wel doorging. In de kantine ook nog, het gaat toch wel door? In de kleedkamer die naar viooltjes rook zelfs nog de vraag, niet laten aflasten hoor. Zelfs op het veld, wat er echt schitterend bij lag, vragen van, laat  het doorgaan het is echt niet gevaarlijk op dit echte grasveld. Jullie wilden zo graag ondanks het enigszins vervelende weer. Zelfs de vliegtuigen mochten niet opstijgen en de helikopters moesten aan de grond blijven, maar mijn vrouwen wilden het veld in. We wonnen de toss geloof ik (het muntje werd in de lucht gegooid in de middencirkel en kwam op munt te leggen in het 16 meter gebied) en we kozen wind (orkaankracht 9) mee. Opdracht was eenvoudig, geen opdracht, gewoon lekker voetballen. Het was tenslotte een oefenpotje. Zelfs met hevige buikpijnen gewoon het veld in en dan toch na afloop gewoon 90 minuten vol kunnen gaan.

Begin wedstrijd, effe zoeken weer naar elkaar, maar het oefenpotje begon al snel op een wedstrijd te gaan lijken. Leuke combinaties, lekkere driehoekjes en dan proberen te scoren. Na een mooie opgezette aanval belandde de afgeslagen bal zich voor de voeten van Puck. Niet nadenken en schieten, doelpunt. Blije meiden en het gevoel was er weer. We begrepen nu dat we in de eerste helft het verschil moesten gaan maken en bleven lekker combineren, waarbij de bal er af en toe lekker uit werd gehaald om vervolgens weer lekker op te bouwen. Dan een bal die bij onze Tess belandt, vervolgens een driehoekje maakt, de bal terug krijgt op 25 meter en denkt, weet je wat, laat ik eens schieten, wie weet. Helaas net over of???? Nee, hij zit er lekker in. Goh wat lekker Tess. Weet je dat ie er lekker in zat Tess. Volgens de boeken en het Oude en Nieuwe testament was dit haar eerste goal, nou dat is lekker. Hierna weer zo’n aanval en Mellow denkt, wat Puck en Tess kunnen, dat ken ik ook en ja hoor, 3-0. Na wederom een leuke aanval over links kapt Eveline (of Evelien) de tegenstander uit geeft hem voor en onze op het laatste moment ingevlogen Jill hoeft hem alleen maar in te tikken en????, meer zeg ik niet Jill, dit ook ter bescherming naar jou toe anders blijven ze je pesten dat je hem op een meter afstand over schoot. Nee, dit hoor je mij niet zeggen.

Tweede helft wind tegen, dus je weet wat er gaat komen. Nu konden zij profiteren van de wind, zeg maar gerust storm, want de windvanen van het vliegveld stonden strakker als???? 16Hoven komt inderdaad meer op onze helft en de opdracht was uiteraard, de bal laag houden en met korte combinaties er proberen uit te komen. Een hele korte combinatie was de bal op een meter afstand in het gezicht van Puck, effe KO, maar wisselen, nee hoor. Een aardige aanval van 16Hoven en via een vervelende kluts belandde de bal in het netje achter Saar. Gelukkig blijven we lekker voetballen en via de rechterkant kan Puck geregeld de achterlijn halen om vervolgens de bal voor te geven en dan is Jill er, die gewoon boelkloedig blijft en de bal gewoon relaxed onder de keepster door tikt 1-4. Precies eenzelfde aanval belandt voor de voeten van Eef en helaas mis, doch gelukkig staat daar onze Jill en verschalkt gewoon weer de keepster 1-5. Geweldig meiden en je hoort ons meteen niet meer over de bal die Jill in de eerste helft overschiet op een meter afstand, nee hoor, daar hoor je ons dan niet meer over. In ieder geval niet van mij.

Meiden, ik denk dat het achteraf toch wel lekker was zo’n oefenpotje, dus ik ben blij dat jullie toch doorgezet hebben en mij overtuigd hebben van het fijne van dit potje. Ik had het liever niet gedaan en toch de Oliebollenrace willen lopen, maar jullie overtuiging heeft het toch maar gewonnen.

Dinsdag weer lekker trainen en gaan werken naar zaterdag thuis tegen HPSV VR1. Zij staan net onder ons dus voor ons een kraker en belangrijk voor het behoud van de tweede plaats. Bedankt, lekker warm worden, bijkomen en neem er maar een wijntje op, maar dat is aan jullie wel besteed.

Groetjes, jullie stormende reporter Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Naaldwijk VR1 1-3

BLAUWE KAART VOOR RESPECT VOOR DEZE TEGENSTANDER!!

Eerste helft gewonnen en de tweede helft verloren, dat is eigenlijk de uitkomst van deze hele sportieve wedstrijd tussen twee hele strijdlustige teams. We zaten vanaf het begin vol in de wedstrijd en merkten al snel dat we een vrouwtje misten op de 16. Naaldwijk schoof lekker door met hun middenvelders en zelfs de laatste dame durfde daarbij nog in te schuiven. Dat was denk ik de kracht die Naaldwijk wel durft te spelen en wij nog niet. Het verschil is dan ook gewoon goed te zien. Is dat beschamend? Nee hoor, dat is onze toekomst als we daarvoor klaar zijn. Na een kleine onderbreking door kruitdampen pakten we de wedstrijd toch verder goed op. We kwamen vond ik terecht op een 1-0 voorsprong en als de 2-0 daarna valt, dan zou het gedaan zijn geweest. We bleven echter op de 1-0 hangen en daarmee de rust in. Je voelt dan dat het in het veld gezien wordt zoals ik het ervaarde zoals hierboven beschreven. Je weet dan ook dat de tweede helft een stormend begin gaat worden.

Ze begonnen dan ook furieus en we konden het 10 minuten vol houden en daarna kwamen de Nalekers langszij met 1-1. In plaats van achterover te leunen, blijven ze vol gas gaan en gebruiken de extra speelster zoals het hoort. Het belangrijkst is bij hun ook om die lange bal eruit te halen. Dit lukte, maar door de doorgeschoven dame op het middenveld konden zij die weer gebruiken om toch de spitsen te bereiken, gewoon heel volwassen, gedurfd en slim. Bij ons kwam werkelijk over 2 meter geen bal meer aan, duels werden verloren, aannames helemaal niet meer goed. Het was dan ook wachten op de 1-2 en die viel dan ook. Het was een dag en nacht verschil tussen de 1e en de 2e helft. We hebben nog wat leuke kansjes gehad, maar ook die mochten we niet maken en dan valt uiteraard de verdiende 1-3 in het voordeel van Nalek.

De wissels waren ook niet zoals het vooraf geplanned was en gelukkig ging het de tweede helft weer goed met Puck, Eef en voor Gaby die ineens golven zag op het veld, ging het gelukkig ook weer beter. Meteen een bruggetje naar twee speelsters om voor te stellen.

Puck, onze vliegende rechtsbuiten, die alles maar dan ook alles blijft geven en echt er pas af wil als haar pufje haar niet meer kan helpen. Ze beloopt de hele rechterkant, blijft hangen als het moet en gaat de spits in als het nodig is. Een heerlijke speelster die altijd voor de winst wil gaan en ook het spelletje gewoon praat en begrijpt. Ze ademt voetbal zeg ik wel eens. Een club als MVV ’27 mag blij zijn met zo’n speelster, die in mijn ogen hogerop zou kunnen.

Gaab, zoals ik haar altijd noem is de tegenpool aan de linkerkant. Keihard, meedogenloos en vol in de strijd. Een heerlijke gouden voorzet en met zo’n linkspoot moet je de handen dichtknijpen en bekoren. Trainingsbeest, speelt in het belang van het team, probeert de spitsen altijd te voeden, waarbij ze van mij egoïstischer zou mogen zijn. Leergierig en altijd bereid om voor het team wat extra’s te geven.

Verder over de wedstrijden die we tot nu toe gespeeld hebben, vind ik Naaldwijk echt een titelkandidaat die met leuk en sportief voetbal wat mij betreft de voorkeur heeft.

Het was verder nog lang onrustig in Maaslaaaaand en er is zelfs een hele rare man aangehouden, die in een Sinterpietengriezelpakmetrozerokje rondliep, foto bijgevoegd.

Vrouwen 1 9-12-14

Meiden tot dinsdagavond.

Gr, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_______________________________________________________________________________________________________

Scheveningen VR1 – MVV ’27 VR1 Afgelast.

Weer niet verloren!!!

Eindelijk de lang naar uitgeziene wedstrijd, Scheveningen uit. Vorig jaar gespeeld op hun veld 4, wat toen al niet echt een goed veld  was. Maar na een jaar kan dat toch aardig opgeknapt zijn.

Vrouwen afgelast 3

Affijn een lange reis gemaakt en een mooi plekkie kenne vinde bij de club. Kleedkamer in, omkleden, pasjes in orde maken en hop de wei in. Niets was minder waar, we hadden de shirtjes nog niet an of ze kwamen vertellen dat de scheids het huidige veld 4 zojuist had afgekeurd. Dat viel effe tegen, de hele reis voor niets.

Wat ga je dan doen om half twee in de middag in Scheveningen met een lekker zonnetje en een schriel windje. Juist, terrasje pakken met warme Chocomel.

Zo gezegd zo gedaan, in de auto’s en zoeken naar een ander parkeer plekkie. Tom-Tom instellen en naar de Haven, maar welke Haven, de 1e Haven, de 2e Haven of jawel de 3e Haven. De ene na de andere auto voorop. Dan verontrustend telefoontje, Joyce is nog afgezet bij Scheveningen, vanuit haar wedstrijd met VR3. Wij weer terug om haar op te halen, de rest zou alvast een plekkie zoeken. Terug aangekomen zat Joyce daar volledig in elkaar gezakt op de stoep. Ingeladen en de rest zoeken. Ze stonden bij de Visafslag. Dan komt het goed uit dat je een chauffeur hebt met 30 jaar verkeerskennis en stratenkennis. De ene na de andere verkeersfout, tegen het verkeer in, omkeren op een vol kruispunt, fietsertje effe te laat gezien, sorry. Gelukkig zien we dan in de verte op een heuvel onze Aanvoerdster staan , die ons naar een parkeerplekje loodst. Auto uit, wat een vislucht. Kwam dat door Joyce die haar schoenen verwisselde of gewoon doordat je met 14 vrouwen op stap gaat?

Gelukkig iedereen weer bij elkaar en dan een tafel vinden voor 14 personen. Zo’n groep meiden wil je toch allemaal wel binnen hebben. De 1e tent, sorry dan moet ik 4 tafels bij elkaar schuiven, dat is teveel werk,  jammer. Volgende tent begreep het wel, gewoon wat tafels bij elkaar en bestellen. Warme Choco en een garnituurtje.

Vrouwen afgelast 2

Er zijn weer dingen ontdekt om te eten wat we niet wisten. De inktvisringetjes gingen bij Kaar na 1 hap weer terug op de schaal, de olijfjes gingen na uitgekauwd te zijn weer terug in het bakje. De rest van de schalen werden goed leeg gemaakt en met het overschot in the Doggy Bag terug via de boulevard naar de auto’s. Onderweg nog de nodige selfies en terug naar Maasland.

Vrouwen afgelast 1

Aangekomen bij MVV ’27 werd er direct een tafel gescoord, weer wat andere drankjes besteld met enige bitterballen. De coach bleek de uitslag van het 1e weer goed te hebben in de Glazen Bol. Zo werd een zaterdag waar we al weken naar uitgekeken hadden toch nog, na een teleurstelling in eerste instantie een leuk teambuildingsmiddagje.

Meiden tot dinsdagavond.

Gr, Josephine.

_______________________________________________________________________________________________________

MVV ’27 VR1 – Sportclub Monster VR2 3-2

VERDIEND GEWONNEN KLINKT BETER ALS ONVERDIEND VERLOREN!!!

Heerlijk als een coach van de tegenpartij dat tegen je zegt na afloop van de wedstrijd. De laatste weken hoorden we steeds het laatste van de tegenpartij en nu een keer het eerste, heerlijk.

Wat een wedstrijd weer dames en wat een begin. De eerste aanval meteen via de rechterkant, achterlijntje halen door Puck en Ger bij de eerste paal haast de score geopend. Uiteraard gebeurt dan aan de andere kant, wat er heel het seizoen al gebeurt, de eerste aanval van hun en de 0-1 staat op het bord. Sportclub Monster met een gemêleerd gezelschap aan dames in het veld. Meiden uit de MB/MA en van VR1 die vanuit een wedstrijd in 020 meteen doorgekomen waren probeerden hierna meteen de score verder op te voeren. Echter mijn vrouwen gingen doen waar ze al weken op trainen en waarbij nu het kwartje goed viel. De ene na de andere aanval en weer via rechts een schitterende pass en onze spits komt netjes achter haar vrouw vandaan en tikt de bal voor de eerste paal het doel in, 1-1. Aftrap van hun en direct de druk erop, bal veroveren en via de linkerkant via Gaab de bal voor de goal en de 2-1 is een feit. Het was een snelle minuut en we stonden aan de goede kant van de score. Vervolgens niet afwachten maar doordrukken. Wat een vechtlust en willen lopen voor elke bal. Dit was werkelijk de beste eerste helft van het hele seizoen, jullie stonden overal en wilden voor elkaar alles doen. Weer een aanval via verschillende schijven. Het was net of ik de trainingspionnen zag staan en jullie gewoon een training afwerkte op volle concentratie en inzet en de 3-1 is een feit. Wisselen en er veranderde niets, gewoon doorvoetballen en zeker niet achterover leunen. Fluitsignaal rust.

De tweede helft, we wisten dat er een drukgolf zou komen met de beste meiden in het veld van Sportclub Monster. Inderdaad kwamen ze en we konden ze in eerste instantie van ons afhouden. Dan toch een rommelige corner  en de 3-2 ligt in het netje. Wij weer een schitterende aanval via links, snoeihard voor de goal en Ger die der kop er tegenaan gooit, lat pfoe. Hierna valt de één na de andere speelster op de grond van ons en van hun. Zelfs de keepster raakt enigszins geblesseerd dat in eerste instantie een ambulance moest komen. Gelukkig viel het achteraf mee. Dan een vrije trap 25 meter voor de goal, Keashia erachter, gewoon doen in enen, lat. Dan gebeuren er nog bloeddruk verhogende taferelen voor de goal bij ons. Jane tikt de ene na de ander bal net naast. Vervolgens een bal op de paal die tergend langzaam terug het veld in rolt en gelukkig was Laatje ter plaatse om de bal vervolgens in een baan om de aarde te loodsen. Na een half uur van blessuretijd floot de uitstekend leidende scheidsrechter gelukkig af. Blije gezichten, high fives, drie punten in de pocket, wat een vreugde.

Deze week zal ik twee meiden aan U voorstellen:

De eerste is een allesdoener. De meeste van mijn vrouwen hebben een vaste plek in het veld. Deze echter staat vandaag in de eerste helft als spits en vervolgens gaat ze na 30 minuten weer als links half verder. Als ik ze daarna weer als rechtsback zou gebruiken, dan doet ze dat zonder te morren, alles in het belang van het team. Jawel, u raad het al, het is onze Marijke Arkestijn.

De tweede die ik U voorstel is Karen “blauw nageltje” Krijger. Zet ze rechtsback, zet ze rechtshalf, zet ze spits. Ze geeft de coach dan een blik van “moet dat echt”, maar gaat vervolgens de ring in en zielig voor de tegenstander, maar 100% inzet en gaat voor niemand opzij. Ze beukt alles opzij en gaat voor elke bal ongeacht of het nageltje blauw is of er half af ligt.

Dit zijn zomaar weer twee van mijn vrouwen. In sommige landen mag dat niet , maar hier in Maaaaslaaaand kan dat gewoon. Geweldig team, grote opkomst met trainen, nu een goede serie inzetten. Volgende week het altijd lastige Scheveningen uit.

Vanaf deze kant meteen Jane bedanken voor haar invalbeurt in de goal. Je hebt het top gedaan. Saar vanaf deze kant beterschap met je knie en hopelijk ben je er snel weer bij.

Meiden tot dinsdagavond.

Gr, Josephine.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_______________________________________________________________________________

Zaterdag 8 november 2014

Die Haghe VR1 – MVV ’27 VR1 1-0

Hoeveel pech ken je als team hebben en als team aan!!!!!

Hetzelfde geldt voor jullie, als in het verslag van de heren 1. Als jullie de eerste 20 minuten bij de les waren geweest en de kansen hadden verzilverd, dan was het een bekeken zaak geweest, maar wederom helaas. Ik heb de eerste helft 20 minuten een waardig VR1 zien voetballen en daarna ging op het hobbelige zware grasveld helemaal mis. Bal aannames niet goed. Als er een goede aanname was, dan gingen we lopen met de bal. Rommelig, geen rust aan de bal. We voetbalden eigenlijk niet meer tegen Die Haghe, maar tegen onszelf. Allemaal zaken die het ineens moeilijk maakte voor ons en dan ja, 1 aanvalletje en pats boem, de 1-0 is een feit.

Einde verslag.

Nee, daar doen we niet aan. De tweede helft toch weer de zon in en de mouwen opstropen met elkaar en er voor gaan, want een achterstand is voor ons geen reden om te verzwakken. Het blijft rommelig en bij hun alleen maar voetbal met lange ballen vanaf hun “ausputcher” naar voren en daardoor blijft het heel lang spannend. Wij met onze combinaties, waarbij we vaak vergaten dat de bal bij ons naar een Rood-Witte moest, ook gevaarlijk voor de goal. Zou die dan maar eens vallen, maar nee hoor. De laatste 15 minuten zie ik weer mijn VR1 voetbal en helaas het lukt niet. De lat, de kruising, het zijnet, de laatste minuut een pure zuivere hensbal in de 16, geen fluitsignaal, Mellow die wil uithalen, vervolgens een dame van de tegenpartij die haar van achteren probeert te blokken en in plaats van een vrije trap voor ons  vervolgens een vrije trap tegen ons. Allemaal tegenwerkingen waardoor we uit ons spel raken.

Wat kan je hiervan nou leren? Ik praat in ieder geval na een wedstrijd van ons, niet meer met scheidsrechters en coaches van de tegenpartij, want daar raak ik nog gedeprimeerder van. Wat een lekker combinatiespel en inzet hebben jullie en jammer, maar het komt goed, hoor ik dan. De spiegel maar voorgehouden en wat ik daar zag?

Laat ik vanaf nu maar eens elke week een speelster uit het team benoemen, om de verslagen wat op te fleuren. Deze week begin ik met een speelster die gemaakt moet zijn uit de genen van Toornstra en Immers. Wat een Power-Woman, wat een loopwonder, wat een doorzetter en wat een overzicht. Ze loopt overal, staat haar vrouwtje en ziet ook voordat ze de bal heeft waar die vervolgens heen moet. Ze heeft blond haar en een paardenstaart die ze heel vakkundig in elkaar zet voor de wedstrijd. Ze wordt na elke wedstrijd bij de doping controle geroepen en nee, de uitslag is altijd nul. Een toppertje, het is ……TESSA van VLIET. Volgende week stel ik een ander aan U voor.

Meiden, helaas. Ik heb gelukkig mijn whisky voorraad wat kunnen laten slinken thuis, maar ik had liever met jullie gezellig in de kantine wat flessen wijn soldaat gemaakt. Ik laat ze koud staan tot volgende week zaterdag.

Dinsdag en donderdag maar weer lekker aan de bak op het trainingsveld en zaterdag de wei in bij ’s-Gravenzande om daar de 3 punten mee vandaan te nemen.

Fijn weekend.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1

_____________________________________________________________________________________________________________

Zaterdag 1 november 2014

MVV ’27 VR1 – DSVP VR2 0-4

Witte zakdoekjes of witte lakens!!!!!!

Das Oktober Bierfest bei MVV ’27 ins Maaaaslaaaaand.

Groot feest in de kantine en een afdruipende trainer van VR1 richting zijn werk op zaterdagmiddag om 17.15 uur met de lichten al aan op het veld. Vandaag de laatste zware wedstrijd voor ons na een hele zware week van Exc.M uit -VDL uit en vandaag koploper DSVP thuis. Drie wedstrijden waarin het ons niet gegund was. Vandaag een sterk begin van de eerste helft en ze konden niet echt een vuist maken. Na een 25 minuten werd hun betere veldspel omgezet in een doelpunt. Niets aan de hand, want een achterstand is ons wel bekend. Gewoon de mouwen weer opstropen en doorgaan. Zo gezegd, zo gedaan. Dan een lullig moment wat ik hier verder niet zal opschrijven ter bescherming van mijn speelster, penalty en 0-2. Snel vergeten, ik begrijp dat je ermee zit, maar het was voor ons soort nog humoristisch. Hierna weer wat leuke combinaties en ik mag wel zeggen dat de laatste 15 minuten qua veldspel in ons voordeel zijn. Gaby gooit de ene na de andere voorzet voor de goal, maar we staan er gewoon niet goed genoeg voor om hem erin te tikken. Deze voorzetten  moeten voortaan alleen omgezet worden in doelpunten en dat lukt gewoon niet en uiteraard prikken zij er dan nog eentje in. Met 0-3 de rust in. Wat kan je dan zeggen als coach in positieve zin. Ik ben bij ODO uit de kleedkamer gegaan en ben in de sloot gesprongen, ik heb er wat oude koeien uit die sloot gehaald en heb jullie toch weer gezegd dat het niet aan jullie inzet ligt, maar echt aan het doelpunten maken. De kenners langs de lijn zeggen dan, oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Nou, dat komt toch elke week wel op de training terug. Affijn, die ouwe koeien weer in die vuile sloot gekieperd en de tweede helft de schade beperkt houden. Nou dat hebben jullie gedaan, ze kwamen er eigenlijk niet meer aan te pas en er werden zelfs kansjes gecreeerd, maar helaas niet in die goal. Dan komt er nog een lullig doelpuntje op hun conto. Na zo’n wedstrijd waarbij weer de punten niet in Maasland zijn gebleven, kunnen we toch zeggen dat DSVP in ieder geval een hele profesionele tegenstander is welke denk ik wel terecht bovenaan staan.  Wat kan ik dan nog zeggen, alleen maar dat ik trots ben op de geweldige drive die jullie ten toon spreiden in dat veld.  Tot slot.

Er was eens een zeer begaafd persoon die heet Josephine von der Tak (om toch in het Duitse thema te blijven) en die sprak de wijze woorden:

De kracht van een voetbalteam uit zich in het teamgevoel en voor elkaar willen strijden ondanks dat je haast alles verliest. Juist als je dan later gaat winnen komt het nog hechtere teamgevoel naar boven. Teams die nu alles winnen herken je straks als ze eens een wedstrijdje verliezen, laat staan als ze meerdere wedstrijden verliezen, dan zie je hoe sterk hun teamgevoel is. Hou ons teamgevoel vast meiden, dat is waar we voor staan.

Ik hoop voor mezelf dat de witte zakdoekjes of zelfs de witte lakens nog ver weg blijven, want de drive zit er nog steeds bij mij in. We gaan de komende weken de punten pakken en zullen dan de weg omhoog inslaan. Ik noem niet graag namen in uitblinkers, want iedereen is even belangrijk, maar Sarah van Burk wat ga je toch makkelijk voor die bal liggen en wat hou je er de laatste wedstrijden een hoop tegen voor ons.

Tot dinsdag, jullie Trainert.

 

_____________________________________________________________________________________________________________

Dinsdag 28 oktober 2014

VDL  VR1 – MVV ’27  VR1 3-2

Weer 1 puntje verschil!!!!

Dames, ik zou willen dat als we verliezen dat we dan een keer met 5-0 of 6-1 verloren. Dit is elke keer zo frustrerend voor jullie dat je er gewoon ziek van wordt. Een grote nederlaag, dan ken je nog zeggen, klaar ze waren beter. Dit echter is elke keer gewoon $%$#^.

Een hele goede eerste helft in deze ouderwetse bekerkraker met de eerste twintig minuten heel veel druk vanuit VDL. De spaarzame uitvallen van ons zijn heel on-MVV ’27 VR1’s. Het was gehaast, geen controle, balletjes op de hand of gewoon in de voeten van de tegenpartij. Gelukkig haalt Sarah nog de nodige ballen eruit. Dan een mooie aanval en doelpunt, alleen jammer dat hij buitenspel fluit. Dan 5 minuten voor de rust, mooie aanval over links, lange bal over de hele en onze Kaar zonder haar verstand(kies) binnenkant paal en hoppa de 0-1 is een feit. Het leek voor mij wel een slow-motion doelpunt, zo langzaam als dat die bal van die paal naar binnenviel.

In de pauze nog aangegeven dat ze nog meer druk gingen zetten en dat we daar scherp op moeten zijn. Dan 5 minuten na rust 2-1 achter door onoplettendheid. Niets aan de hand zou je zeggen en toch blijven de balletjes lullig via de handen en verkeerde kantjes uitverdedigen bij de tegenpartij te komen. Dan wordt er hens gemaakt bij de tegenpartij en geen gele kaart, jammer. Er wordt dan 3-1 gemaakt en het lijkt te breken bij jullie. Iets is er dan toch wat jullie weer laat voetballen en de 3-2 is een feit. Het blijft spannend tot de laatste minuut en we hebben er nog geloof in. Alle ballen bij hun vanuit de verdediging naar voren in de hoop dat 1 van de van de Starretjes de bal mee kan nemen. Dan het fluitsignaal en ik zie de moed in jullie schoenen wegdruipen. Wat blijft dit toch vervelend voor jullie, weer 1 puntje verschil. Gelukkig is het een bekerwedstrijdje en wacht ons zaterdag een makkie tegen DSVP, de koploper in de competitie. Ook zij moeten een keer tegen een eerste nederlaag aanlopen. Nou, laat dan maar bij ons zijn.

Lekker slapen, donderdagavond lekker een uitje naar het Spartastadion in het Oranje gekleed en dan zaterdag weer een wedstrijdje.

Groet, jullie weet het niet meer Trainert, tot donderdagavond.

Terug naar de pagina van MVV ’27 VR1