Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
MVV '27

MVV ’27 VR1: Van een eerste helft met kat in het bakkie naar een tweede helft met billenknijpen tot mijn knieën pijn deden!!!!

MSV’27 VR1 – MVV’71 VR1                                  Eindstand 3-4.

Van een eerste helft met kat in het bakkie naar een tweede helft met billenknijpen tot mijn knieën pijn deden!!!!

Zoals de titel al doet vermoeden was dit weer een wedstrijd op zich. Het was een gemengde wedstrijd waar iedereen elkaar kon in het veld en dan zie je duidelijk verschil in wedstrijd of je tegen de Maasdijk speelt of tegen onze Maassluise vriendinnen. Je durft dan soms toch niet vol door te gaan, omdat er onderling persoonlijke dingen spelen.

We begonnen sterk en stonden ook goed. We lieten ze een beetje komen en konden zo direct de ruimte zoeken bij de omschakeling. Na 10 minuten vonden we elkaar prima en kwamen er leuke combinaties met steekpaasjes tot de achterlijn en daarna voorgeven op de zestien en patsboem de 0-1 was een feit.  Onze gelegenheid spits Ras kon ze er simpel in leggen. We bleven lekker combineren en als het 0-5 staat had het ook de verhouding goed weergeven. Er werd een gigantisch beroep gedaan op het loopvermogen van onze linksbuiten Gaab, die de ene na de andere pass kreeg die werd gegeven door Melis en zo konden we eigenlijk vrij simpel uitlopen naar toch 0-3. Door het optisch grotere veld werd er conditioneel een hoop gevraagd van jullie (maar ook van hun) en hierdoor kregen zij de toch mogelijkheid om de aansluiting te vinden, 1-3 de rust in en toch leek het kat in het bakkie.

De tweede helft zag ik het meteen al gebeuren, dit werd een billenknijper want de 2-3 viel al snel. Zij kregen de ruimte die wij eerst hadden en het leek wel of zij er eentje meer in hadden staan of dat  sommigen het niet meer aan konden lopen. Sommigen liepen in het veld maar zonder het zogenaamde voetbalgogme. Steeds verkeerde keuzes en geen coaching meer in het veld. Gelukkig valt dan toch de 2-4 ook wel weer door een goede aanval van onze kant. Dat moet wel gezegd worden, de doelpunten waren wel allemaal door mooie aanvallen. De tegengoals kwamen door slimmigheidjes van de tegenpartij, een beetje verschuiven op bepaalde posities, waar wij geen antwoord op hadden. De 3-4 valt en dat het daarna geen 4-4 wordt is echt een wonder en had op basis van de tweede helft nog terecht geweest ook.

Aan de andere kant doe ik jullie tekort als ik er niet bij zeg dat aan inzet geen gebrek was en dat jullie wel blijven gaan voor die 150% al kwam het bij sommigen de tweede helft er niet meer uit door het ontbrekende gogme. Gelukkig fluit de uitstekende leidende scheidsrechter dan af en de moeheid zakt direct uit jullie lichaam. Mijn knieën kregen ook weer rust en de ontspanning was overal te merken. Wat blijft het toch een raar spelletje, je wint met uitzonderlijk goed voetbal twee weken geleden van de koploper en vandaag stap je met je staart tussen je benen van het veld af ook met drie punten en juist daar gaat het om, die drie ozo belangrijke punten.

Na afloop sta je dan nog te praten met wat voetbalprofessoren en dan schakel ik direct weer om in het accepteren van sommige zaken en het verdedigen van jullie capaciteiten die je toch niet vanaf de kant kan coachen, maar die van jullie zelf moet komen in het veld.

Degene die mij de eerste fout doet vertellen uit dit verslag zal ik belonen met een hartelijk dank je wel, want dat betekent dan weer dat het voetbalgogme niet altijd herkenbaar is in het veld, maar ook buiten het veld.

Meiden, bedankt voor vanmiddag en tot van de week.

Josephine.