Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
MVV '27

MVV ’27 6 boekt felbevochten zege in derby tegen Maasdijk

MVV ’27 6 is geen elftal dat wekelijks in de schijnwerpers staat. Het team van leiders Kees Kassels  en Remco Roels draait al jaren mee bovenin de reserve vijfde klasse, maar een kampioenschap zat er al die seizoenen net niet in. Deze jaargang is het begin in ieder geval veelbelovend: twaalf punten uit vier wedstrijden. De laatste overwinning, uit bij V.V. Maasdijk, wordt zelfs door voorzitter Michel Voogt in de nieuwsbrief benoemd. Reden genoeg om het zesde een keer in de spotlight te zetten via onderstaand wedstrijdverslag van Mark van Leeuwen.

 

Bij sommige uitwedstrijden weet je van tevoren al wat voor soort wedstrijd het wordt, scouts hoef je er niet heen te sturen, voorbeschouwingen zijn overbodig, het staat allemaal al vast. Maasdijk uit valt ook in die categorie: discutabele scheids, slecht veld en een slechte tegenstander die ’s ochtends nog snel een kas hebben staan bouwen en er ’s middags op het veld keihard inknallen. Dat was de verwachting en deze kwam ook helemaal uit: Maasdijk wordt geen kampioen, het veld was een lekker slecht knollenveld en de scheids was meer op de hand van de thuisspelende club.

Om zo goed mogelijk voor de dag te komen hadden wij vandaag ‘team oud’ opgesteld. Invallers Arnold Bos en Sjoerd Ham werden geflankeerd door onze eigen Dave Vermaas, Thee-Z en Kees Kassels, achterin stonden er nog een paar van Leeuwens en zo kwamen we tot het hoogste aantal 30+ ooit in ons team. In het begin leek het te werken en bleek Maasdijk onder de indruk van zoveel ervaring en nog sneller dan dat hun een kas kunnen bouwen hadden wij al eenmaal op de paal, en tweemaal in het doel geschoten.

Allemaal heel leuk en aardig, maar wat heb je aan zo’n voorsprong als je 1 minuut later alweer de 2-1 om je oren krijgt en nog voor de rust alweer tegen een achterstand aan kijkt? Inderdaad, erg weinig. Bij ons ging er gewoon teveel mis, de ruimtes tussen de linies waren veels te groot en achterin werden veel te veel persoonlijke fouten gemaakt. Tel daarbij nog een penalty op en in de rust hadden we dus het nodige te bespreken.

Helaas ging datgene dat we besproken in de rust bijna alleen maar over het afgelopen weekend met het oktoberfest in de kantine van MVV en dus we gingen de 2e helft vrolijk verder met het bedroevende niveau. Het kon nu alle kanten op, Maasdijk was slecht, wij minstens even slecht / zo niet nog slechter. Toch werd het 3-3 gelijk voor ons, even later weer 4-3 voor hun, na een opstootje moest er van allebei de teams 1 speler 10 minuten naar de kant. Hierdoor kregen wij een aansporing en hadden we eindelijk voor langer dan 3 ballen achtereen het betere van het spel. Maasdijk werd ver op eigen helft teruggedrongen  en de gelijkmakende 4-4 kon niet lang meer uitblijven. Dat deed hij ook niet: 4-4!

Hierna ging Maasdijk er ook weer vol tegen aan en allebei de teams konden nog winnen. Een gekkenhuis was het. Toen wij in de laatste minuut nog een levensgrote kans kregen en deze er zeer vakkundig niet inschoten leek het erop alsof wij voor het eerst dit seizoen niet als de overwinnaar van het veld zouden stappen, het kon nooit lang meer duren. De seconden tikten tergend langzaam af richting het einde en net toen alle hoop verloren leek en iedereen (behalve 1) zich verzoend had met een gelijkspel stond hij op: onder zijn voetbaltenue had hij zijn superheldenpak met roze string en groene cape al aan. Hij gooide alle schroom van zich af, de grote glimmende J voorop zijn borst, de groene cape gedragen door de wind, vol trots stond hij daar: SUPERJOHN, de schrik van elke defensie! Hij zag het gebeuren, niemand anders had het door. Onverschrokken spurtte hij naar de goal, vijandelijke verdedigers renden uit pure angst voor hem weg, de keeper voelde de diarree al opkomen en in de aller aller aller aller aller laatste seconde van de wedstrijd belandde de bal voor zijn voeten en was het superjohn die zo de 5-4 binnenschoot!!!

Vreugde alom in het Maaslandse kamp! Zelfs de scheidsrechter kon ons deze niet meer afnemen en had geen andere keuze dan de wedstrijd af te fluiten en ons de 3 punten mee terug naar Maasland te laten nemen. Terug in Maasland werden de overwinning en onze koppositie verder gevierd:  4 wedstrijden, 12 punten wat een begin van het seizoen!